எங்கள் பங்கின் நிறுவனர்
1685-இல் வடக்கன்குளத்தில் திருக்குடும்பத்திற்கு உரிய முதல் ஓலைச் சிற்றாலயத்தை எழுப்பிய போர்த்துகீசிய இயேசு சபை மறைப்பணியாளர்; இந்தத் திருத்தலம் முழுவதும் அந்த நிறுவுதலிலிருந்தே வளர்ந்து வந்துள்ளது. 1693-இல் ஓரியூரில் விசுவாசத்திற்காக இரத்தசாட்சியாக மரித்த இவர், தமிழகமெங்கும் அருளானந்தர் என வணங்கப்படுகிறார்.
அருளானந்தர் — “அருளின் ஆனந்தம்”
உண்மைக் கடவுளின் சட்டத்தைப் போதிக்கிறேன் என்பதே என்மேல் சுமத்தப்பட்ட குற்றம். இத்தகைய அழகிய நோக்கத்திற்காகத் துன்பப்பட்டு மரிப்பது எத்துணை மகிமை!
— தமது மரணத்திற்கு முந்தைய இரவில், ஓரியூர் சிறையில் தாமே எழுதியது, 1693 பிப்ரவரி 3
01
ஜோவான் தெ பிரிட்டோ 1647 மார்ச் 1-ஆம் நாள் லிஸ்பனில், போர்த்துகீசிய அரசவையின் பிரபுக் குடும்பம் ஒன்றில் பிறந்தார்; சிறுவனாக இருந்தபோது, பின்னாளில் அரசரான இரண்டாம் பேத்ரோவின் தோழராக விளங்கினார். பதினைந்தாம் வயதில் அவ்வுலகம் தந்த எதிர்காலம் அனைத்தையும் துறந்து இயேசு சபையில் இணைந்தார்; காலப்போக்கில், அச்சபை அப்போது அறிந்திருந்த மறைப்பணிக் களங்களுள் மிகக் கடினமானதும் மிகத் தொலைவிலுள்ளதுமான இந்திய மறைப்பணிக்குத் தம்மை அனுப்பும்படி கேட்டுக்கொண்டார்.
02
தென்னிந்தியாவில் ரொபேர்ட்டோ தெ நொபிலியின் வழிமுறையை அவரும் ஏற்றுக்கொண்டார்: தமிழ் மக்களை அணுகும் பொருட்டு ஐரோப்பியரின் உடையையும் உணவையும் துறந்து, புலால் உண்ணாமல், எவ்வித வசதியும் இன்றி, ஊர் ஊராய்க் காலால் நடந்து செல்லும் பண்டாரசாமியாக — சந்நியாசியாக — வாழ்ந்தார். அயல்நாட்டு உடை அணிந்த ஓர் அயலவர் ஒருபோதும் சென்றிருக்க இயலாத இடங்களுக்கெல்லாம் இவ்வாழ்க்கை நற்செய்தியைக் கொண்டு சேர்த்தது. அவர் பணியாற்றிய மதுரை மறைப்பணி, உள்நாட்டின் பரந்த மதுரை அரசு முழுவதும் பரவி, இத்தென்னாடு வரையிலும் நீண்டிருந்தது.
03
1685-இல், மதுரை மறைப்பணியின் தலைவராக இருந்தபோது, தெ பிரிட்டோ வடக்கன்குளக் காட்டுவெளிக்கு வந்தார்; ஒரு கிறிஸ்தவப் பெண் அங்கே ஏற்கெனவே ஒரு குருசடியை எழுப்பியிருந்தார். அங்கு ஓலையால் வேயப்பட்ட ஒரு சிற்றாலயத்தை — “கிளைகளால் அமைந்த குடிசை” ஒன்றை — கட்டி, திருக்குடும்பத்திற்கு அர்ப்பணித்து, ஏறத்தாழ இருநூறு பேருக்குத் திருமுழுக்கு அளித்தார். பின்வந்த அனைத்திற்கும் விதை அச்சிற்றாலயமே: 1752-இன் கல் ஆலயம், 1872-இன் பெரிய இரட்டை நடை ஆலயம், 1993-இல் அறிவிக்கப்பட்ட திருத்தலம். சின்ன ரோமாபுரியின் ஒவ்வொரு கல்லும் அவரது குடிசையிலிருந்தே தொடங்குகிறது. இவ்வூரின் கிறிஸ்தவம் “பதினேழாம் நூற்றாண்டின் இறுதி ஆண்டுகளில்” தொடங்கியது என்று காலனிய ஆட்சிக்கால மாவட்டக் குறிப்பேடு தனித்தே குறிப்பிடுகிறது.
04
ஏற்கெனவே ஒருமுறை கைது செய்யப்பட்டு, இறந்துவிட்டார் எனக் கருதி விடப்பட்டிருந்த தெ பிரிட்டோ, 1687-இல் போர்த்துகலுக்குத் திருப்பி அனுப்பப்பட்டார்; அரசவை அவரைப் பெருமையுடன் வரவேற்று, அங்கேயே தங்கிவிடும்படி மன்றாடியது. அவர் மறுத்தார். மறைப்பணிக்குத் திரும்புவது கிட்டத்தட்ட மரணத்திலேயே முடியும் என்று அறிந்திருந்தும், தம் தமிழ்க் கிறிஸ்தவர்களிடமே திரும்பிச் செல்ல அனுமதி கேட்டார்; 1691-இல் மீண்டும் மறைப்பணிக்கு வந்து சேர்ந்தார்.
05
இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள் மீண்டும் பிடிபட்டார். ஓரியூர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தபோது, மரணத்திற்கு முந்தைய இரவில் அமைதியான மகிழ்ச்சி ததும்பும் இறுதிக் கடிதம் ஒன்றை எழுதினார். 1693 பிப்ரவரி 4-ஆம் நாள் விசுவாசத்திற்காகத் தலை துண்டிக்கப்பட்டார். அவரது உடல் உடனடியாகவே வணக்கத்திற்கு உரியதாயிற்று; அவர் இரத்தம் சிந்திய அந்த நிலத்தில் போர்த்துகல் மன்னர் ஓர் ஆலயத்தை எழுப்பினார்; இன்றளவும் திருப்பயணிகள் ஓரியூருக்குச் செல்கின்றனர். 1853-இல் அருளாளராகவும், 1947-இல் திருத்தந்தை பன்னிரண்டாம் பயஸ் அவர்களால் புனிதராகவும் அறிவிக்கப்பட்டார். தமிழ்த் திருச்சபைக்கு அவர் அருளானந்தர் — “அருளின் ஆனந்தம்”.
எங்கள் பங்குடனான பிணைப்பு
புனித ஜான் தெ பிரிட்டோ தமிழகமெங்கும் போற்றப்படுகிறார்; ஆனால் வடக்கன்குளத்தில் அவர் வணங்கப்படும் புனிதர் மட்டுமல்ல — நிறுவனர். இப்பங்கு அவரது கைகளால் தொடங்குகிறது.
1685-இல் அவர் இங்கு எழுப்பிய திருக்குடும்ப ஓலைச் சிற்றாலயமே வடக்கன்குளத்தின் முதல் ஆலயம். பங்கும், திருத்தலமும், சின்ன ரோமாபுரியின் முழு வரலாறும் அதிலிருந்தே தொடங்குகின்றன.
கிளைகளால் அமைந்த அவரது குடிசையிலிருந்து 1752-இன் கல் ஆலயம், 1872-இல் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட பெரிய இரட்டை நடை ஆலயம், 1993-இல் அறிவிக்கப்பட்ட திருத்தலம் வரை அறுபடாத ஒரு வரிசை நீள்கிறது. ஒரே நிலத்தில் நான்கு ஆலயங்கள் — அவற்றுள் முதலாவது அவருடையதே.
தாம் தொடங்கிய பங்கிலேயே இந்த இரத்தசாட்சி-நிறுவனர் பக்தியுடன் போற்றப்படுகிறார் — திருத்தல வளாகத்திலுள்ள ஜான் தெ பிரிட்டோ குகையிலும் அவருக்கு வணக்கம் உண்டு; அங்கே புனித மிக்கேல், புனித ரபேல் ஆகிய அதிதூதர்களுக்கு நடுவே அருளானந்தராக நிற்கிறார்.
ஆதாரங்கள்
ஜூசெப்பே போயெரோ, இ.ச., Vita del beato Giovanni de Britto (ரோம்: La Civiltà Cattolica, 1853); 1693 பிப்ரவரி 3-இல் தெ பிரிட்டோ தாமே சிறையிலிருந்து எழுதிய கடிதம் — ஜோசப் பெர்த்ரான், இ.ச., La Mission du Maduré, தொகுதி III-இல் அச்சிடப்பட்டது; F. W. Faber, The Lives of… the Ven. John de Britto (லண்டன், 1851) ஆகியவற்றிலிருந்து தொகுக்கப்பட்டது. திருத்தலத்தின் ஆதாரங்கள் பக்கத்தைக் காண்க.