An archival black-and-white photograph of the great two-nave church at Vadakkankulam, its spires and pinnacles against a clouded sky

எங்கள் பாரம்பரியம்

தலைமுறைகளால் சுமக்கப்பட்ட கதை

மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக — 1685-ல் புனித அருளானந்தர் ஓலைக் கூரை வேய்ந்த முதல் சிற்றாலயத்தை இங்கே எழுப்பியது முதல் — வடக்கன்குளத்து அன்னை எண்ணற்ற குடும்பங்களின் விசுவாசத்திற்கும், திருவிழாக்களுக்கும், தம் திருமுன் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட அமைதியான செபங்களுக்கும் மௌனச் சாட்சியாய் நின்று வருகிறார்.

சின்ன ரோமாபுரியின் கதை

மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக வடக்கன்குளத்தின் கதை ஒரே ஆலயத்தின் கூரையின் கீழும், ஒரே அன்னையின் அன்பைச் சுற்றியும் எழுதப்பட்டு வந்துள்ளது. தென்னகக் காட்டில் ஒரு கிறிஸ்தவப் பெண்மணி எழுப்பிய சாலையோரக் குருசடியிலிருந்து, பரலோக மாதா ஒரு காலத்தில் கண்ணீர் சிந்திய, தனித்துவமான இரட்டை மண்டபச் “சின்ன ரோமாபுரி” வரை — இதுவே திருக்குடும்பத் திருத்தலமாகிய வடவை மாதாவின் வாழும் வரலாறு.

✦

1542–1693

காட்டுக்குள் ஒரு வெளி

புனித சவேரியாரின் கடற்கரைப் பணியிலிருந்தும், புனித அருளானந்தரின் துணிவுமிக்க உள்நாட்டுப் பயணங்களிலிருந்தும், தென்னகக் காட்டில் ஒரு பக்திமிக்க பெண்மணி எழுப்பிய சாலையோரக் குருசடியைச் சுற்றி ஒரு கிறிஸ்தவக் குடியிருப்பு வேரூன்றியது.

01 / 08

1542–1544

முத்துக்குளிக்கும் கடற்கரையில் புனித சவேரியார்

புனித சவேரியார் 1542-ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் பரவர்களின் முத்துக்குளிக்கும் கடற்கரையை வந்தடைந்தபோது, அக்கடற்கரை ஏற்கெனவே திருமுழுக்குப் பெற்றிருந்தது: அதற்குப் பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பே, அருட்தந்தை மிக்கேல் வாஸ் அவர்களும் அவருடன் இருந்த குருக்களும் முப்பது கிராமங்களைச் சேர்ந்த இருபதாயிரம் ஆன்மாக்களுக்குத் திருமுழுக்கு அளித்துத் திருச்சபையில் சேர்த்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. அவர்களுக்குக் கற்பிக்கவே சவேரியார் வந்தார்; விசுவாசப் பிரமாணத்தையும் செபங்களையும் தமிழில் தந்து, கையில் மணியுடன் கிராமம் கிராமமாகச் சென்று, முப்பது கிராமங்களையும் சந்தித்து முடித்தார். கால்டுவெல் குறிப்பிடுவது போல், உள்நாட்டுக் கிராமம் எதுவும் அந்தக் கடற்கரை இயக்கத்தில் இணைந்ததாகத் தெரியவில்லை.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுCaldwell 1881

02 / 08

1606

உள்நாட்டை நோக்கித் திரும்பிய பணிக்களம்

அக்காலத்தில் கிறிஸ்தவம் “இந்தியாவின் மதில்களுக்கு வெளியேயே முகாமிட்டிருந்தது” — கடற்கரையோடு நின்றுவிட்டது. 1606-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 10-ஆம் நாள் தூத்துக்குடியிலிருந்து மதுரையை நோக்கி ஒரு சிறு குழு புறப்பட்டது; அவர்களுள் ரோமையைச் சேர்ந்த இயேசு சபை அருட்தந்தை ரொபேர்ட்டோ தெ நொபிலியும் ஒருவர். ஐரோப்பிய உடையைத் துறந்து, “அனைத்தையும் துறந்தவன்” எனப் பொருள்படும் சந்நியாசியின் வாழ்வை ஏற்ற பின்னரே அவரால் முன்னேற முடிந்தது. அந்த உள்நாட்டு மதுரைப் பணிக்களத்தின் பொறுப்பையே 1683-ஆம் ஆண்டு புனித அருளானந்தர் ஏற்றார்; அங்கிருந்தே அவர் தெற்கே வந்தார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுPate 1917 Cronin 1959

03 / 08

c.1680

சாந்தாயி அம்மையார் காட்டு வெளியில் குடியேறுகிறார்

சுமார் 1680-ஆம் ஆண்டில், சாந்தாயி (சந்தை) அம்மையார் என்னும் பக்திமிக்க கிறிஸ்தவப் பெண்மணி தம் குடும்பத்துடன் தோப்புவிளையிலிருந்து வந்து, அப்போது புதர்களும் மரங்களும் குழிகளும் நிறைந்த காடாக மட்டுமே இருந்த இவ்விடத்தில் குடியேறினார். தம் கத்தோலிக்க விசுவாசத்தில் உறுதியாய் நின்ற அவர், தம் வீட்டு வாசலுக்கு எதிரே ஒரு சிறிய குருசடியை — சாலையோரச் சிலுவையை — எழுப்பினார் என்று இப்பங்கின் சொந்த வரலாறு பதிவு செய்கிறது; அவரது விசுவாசத்தைச் சுற்றி ஒரு கிறிஸ்தவக் குடியிருப்பு திரளத் தொடங்கியது.

பங்கு மரபுBayly 1989 Parish history 2026

04 / 08

c.1680

இரு அரசுகளுக்கு இடையேயான பாதையில் ஒரு குருசடி

“வடக்கேயுள்ள குளம்” எனப் பொருள்படும் வடக்கன்குளம், திருவிதாங்கூருக்கும் பாண்டிய நாட்டுக்கும் இடையேயான காட்டுப் பாதையில் அமைந்திருந்தது; வழிப்போக்கர்களுக்கும் விசுவாசத்தை நாடி வருவோருக்கும் அது இயல்பான தங்குமிடமாய் இருந்தது. வயல்களில் பருத்தி பறித்துக்கொண்டிருந்தபோது, குதிரையில் வந்த ஓர் அருட்தந்தையைச் சாந்தாயி சந்தித்து, தம் வீட்டையும் தம் குருசடியையும் ஆசீர்வதிக்குமாறு வேண்டிக்கொண்டார்; பங்கு மரபின்படி அவர் புனித அருளானந்தரே.

பங்கு மரபுPate 1917 Parish history 2026

05 / 08

1685

ஒரு கிறிஸ்தவச் சமூகமும், முதல் சிற்றாலயமும்

1685-ஆம் ஆண்டளவில் இந்தக் காட்டு வெளியில் ஒரு கிறிஸ்தவச் சமூகம் இருந்தது. தமிழர்களால் அருளானந்தர் என அறியப்பட்ட புனித ஜான் தெ பிரிட்டோ “தெற்கே வடக்கன்குளம் வரை ஊடுருவிச் சென்றார்” என்றும், “1685-ஆம் ஆண்டளவில் ஒரு கிறிஸ்தவச் சமூகம் உறுதியாக உருவாகியிருந்ததாகத் தெரிகிறது” என்றும் காலனிய அரசிதழ் பதிவு செய்கிறது. சிற்றாலயமோ பங்கின் சொந்த நினைவே: அருளானந்தர் இங்கே ஒரு சிறிய சிற்றாலயத்தை எழுப்பி, அதைத் திருக்குடும்பத்திற்கு அர்ப்பணித்தார் என்று பங்கின் சொந்த வரலாறு பதிவு செய்கிறது; அன்று முதல் இப்பங்கு அப்பெயரையே தாங்கி வருகிறது.

பங்கு மரபுPate 1917 Neill 1985 Parish history 2026

06 / 08

1685–86

சுமார் இருநூறு பேருக்குத் திருமுழுக்கு

சிற்றாலயம் எழுப்பப்பட்ட அதே வேளையில் சுமார் இருநூறு பேர் திருமுழுக்குப் பெற்றனர் என்று பங்கின் சொந்த வரலாறு பதிவு செய்கிறது — இதுவே வடக்கன்குளத்தின் முதல் மாபெரும் அறுவடை. பங்கு இதனை 1685-ஆம் ஆண்டாகக் குறிக்கிறது; ஆயர் அ. ஸ்டீபன் அவர்களின் 2022-ஆம் ஆண்டு யூபிலி செய்தியோ, அருளானந்தர் வந்ததையும், திருமுழுக்குகளையும், ஆலயம் எழுப்பப்பட்டதையும் ஒன்றாக 1686-ஆம் ஆண்டில் வைக்கிறது. பங்குக்கு வெளியிலிருந்து எழுதிய காலனிய அரசிதழ் எண்ணிக்கை எதையும் தரவில்லை; “1685-ஆம் ஆண்டளவில் ஒரு கிறிஸ்தவச் சமூகம் உறுதியாக உருவாகியிருந்ததாகத் தெரிகிறது” என்று மட்டுமே கூறி, அருளானந்தர் கும்பகோணத்திற்குத் திரும்ப அழைக்கப்பட்டார் என்றும், அவர் மீண்டும் இங்கு வரவில்லை என்றும் குறிக்கிறது.

பங்கு மரபுPate 1917 Parish history 2026 Bishop Stephen 2022

07 / 08

1693 பிப்ரவரி 3

ஓரியூர் சிறையிலிருந்து ஒரு கடிதம்

தமது மரணத்தின் முன்தினம், புனித அருளானந்தர் சிறையிலிருந்து, தமது பொதுத் தலைவர் வழியாகத் தம் சபைச் சகோதரர்களுக்கு எழுதினார். எழுதுகோலாக ஒரு வைக்கோல்; மையாக, எச்சிலில் குழைத்த கரிப்பொடி. “இயேசு கிறிஸ்துவின் திருச்சட்டத்தைக் கற்பித்தேன் என்பது ஒன்றே எனக்கு எதிராகச் சுமத்தப்பட்ட குற்றம்… இக்குற்றமே ஒரு புண்ணியமாதலால், இதற்குரிய தண்டனை எனக்கு மாண்பாகவே அமையும்.” “உமது தகுதியற்ற ஊழியன்… ஓரியூர் சிறையிலிருந்து, 1693 பிப்ரவரி 3” என்று அவர் கையொப்பமிட்டார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுde Britto 1693 Faber 1851

08 / 08

1693

ஓரியூரில் புனித அருளானந்தரின் இரத்தசாட்சியம்

1693-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 4-ஆம் நாள், வடக்கன்குளப் பணிக்களத்தை நிறுவியவர் நாற்பத்தைந்து வயதில், மறவ நாட்டிலுள்ள ஓரியூரில் விசுவாசத்திற்காகத் தலை துண்டிக்கப்பட்டார். 1947-ஆம் ஆண்டில் புனிதராக அறிவிக்கப்பட்ட அருளானந்தர், இப்பங்கை நிறுவிய புனிதராக இங்கே போற்றப்படுகிறார்; அவருடைய இரத்தமே இச்சமூகம் வளர்ந்தெழுந்த விதையாயிற்று.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுde Britto 1693 Maldonado 1697 Boero 1853 Faber 1851

1698–1740

முதல் உள்நாட்டுப் பங்கு

தனக்கேயுரிய பங்குத் தந்தையரின் கீழும், இயேசு சபையின் கீழும், அந்தக் காட்டு வெளி, தென்னகப் பணிக்களம் முழுவதிலும் மூத்த உள்நாட்டுக் கிறிஸ்தவச் சமூகமாகச் செழித்தோங்கியது.

01 / 04

1698

முதல் பங்குத் தந்தையர்

சுமார் 1698-ஆம் ஆண்டிலிருந்து வடக்கன்குளம் தனக்கேயுரிய, அர்ப்பணிப்பு மிக்க பங்குத் தந்தையரைப் பெற்றது; இக்காலம் முதல் அந்தக் காட்டு வெளி, தடையின்றித் தொடர்ந்த அருட்தந்தையர் வரிசையால் மேய்க்கப்பட்ட உண்மையான பங்காக விளங்கியது. இன்றைய தூத்துக்குடி மறைமாவட்டத்தின் எல்லைக்குள் அமைந்த முதல் பெரிய உள்நாட்டுக் கத்தோலிக்கப் பங்காக அது வளர்ந்து வந்தது.

பங்கு மரபுPate 1917 Neill 1985 Parish history 2026

02 / 04

1709

எழுத்தில் முதன்முறையாக இப்பங்கு

இப்பங்கின் பெயரைக் குறிப்பிடும், அதன் சொந்த நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த மிகப் பழமையான ஆவணம், 1709-ஆம் ஆண்டின் இயேசு சபை ஆண்டறிக்கைக் கடிதமே. பெர்த்ராண்ட் பதிப்பித்த அதன் ஒரு பகுதி, அருட்தந்தை மரிய சவேரி போர்கேசே “வடக்கன்குளம் மாவட்டத்தின் தலைமையில்” இருந்ததைக் காட்டுகிறது; அவரைப் பற்றி, “வியத்தகு வைராக்கியத்துடன் அவர் மனமாற்றப் பணியில் உழைக்கிறார்; உடலின் வலிமைக் குறைவை அவரது உள்ளத்தின் வேகம் ஈடுசெய்கிறது” எனக் கூறுகிறது. அதே அருட்தந்தையை, அதே பணியில், “குமரி முனைக்கு அருகில்” என்று அகுஸ்த் ஜானும் குறிப்பிடுகிறார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுAuguste Jean 1894 Bertrand 1847

03 / 04

1712–1713

ஆன்மாக்களின் வியத்தகு அறுவடை

சுமார் 1712–13-ஆம் ஆண்டுகளில், உள்நாட்டுப் பணிக்களம் செழித்தோங்கியபோது, வெறும் இரண்டே ஆண்டுகளில் வடக்கன்குளத்தில் வயது வந்தோர் ஏறக்குறைய எண்ணூறு பேருக்கும், அத்துடன் பல குழந்தைகளுக்கும் திருமுழுக்கு அளிக்கப்பட்டது. ஓலைக் கூரையின் கீழ் இருநூறு பேருடன் தொடங்கியது, இப்போது தென்னக எல்லைப்புறத்தின் மாபெரும் கிறிஸ்தவச் சமூகங்களுள் ஒன்றாக விளங்கியது.

பங்கு மரபுParish history 2026

04 / 04

1714

எல்லைப்புறத்தில் ஓர் இயேசு சபை இல்லம்

1714-ஆம் ஆண்டளவில், செழித்தோங்கிய அந்தக் கிறிஸ்தவச் சமூகம், இயேசு சபையின் மூத்த உள்நாட்டு நிலையங்களுள் ஒன்றாக அங்கீகரிக்கப்பட்டு, தனித்த இயேசு சபை இல்லமாக நிறுவப்பட்டது. இங்குள்ள கிறிஸ்தவச் சமூகத்தை நிறுவியவர் அருட்தந்தை பிராண்டோலினி என்று ஆயர் கால்டுவெல்லின் வரலாறு குறிப்பிடுகிறது; இது வடக்கன்குளத்தை இப்பகுதியின் முதல் மாபெரும் உள்நாட்டுப் பங்காக அடையாளப்படுத்துகிறது.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுPate 1917 Caldwell 1881 Bertrand 1847 Parish history 2026

1741–1775

திருவுருவமும் புனிதரும்

அருட்தந்தை புத்தாரியின் பொற்காலம்: கடலிலிருந்து கரைக்குக் கொண்டுவரப்பட்ட அன்னையின் திருவுருவம், வருங்காலப் புனிதர் ஒருவரின் திருமுழுக்கு, சிலுவை வடிவில் எழுந்த முதல் நிலையான ஆலயம்.

01 / 08

1742–43

கடலிலிருந்து திருவுருவம் வந்து சேர்கிறது

1742–43-ஆம் ஆண்டுகளில், “வடக்கன்குளத்திற்கு, போர்த்துகலிலிருந்து” என எழுதப்பட்ட, அன்னையின் செதுக்கப்பட்ட திருவுருவங்களைக் கொண்ட ஒரு மரப்பெட்டி, கடல் நீரோட்டங்களால் அடித்துவரப்பட்டு கூட்டப்புளியில் கரையேறியது. மீனவர்கள் அதைப் பங்குத் தந்தை ஜான் பாப்டிஸ்ட் புத்தாரி அவர்களிடம் கொண்டுவந்தனர்; அவர் ஒரு திருவுருவத்தை வடக்கன்குளத்திற்கென வைத்துக்கொண்டு, இரண்டாவதைக் காமநாயக்கன்பட்டிக்கும், மூன்றாவதை ஆயரின் பராமரிப்பிற்கும் அளித்தார். இங்கே வைக்கப்பட்ட விண்ணேற்பு மாதாவின் திருவுருவமே, ஒரு நாள் கண்ணீர் சிந்தவிருந்த அதே திருவுருவம்.

பங்கு மரபுParish history 2026 Diocese page CatholicTamil

02 / 08

1745

புனித தேவசகாயம் பிள்ளை இங்கே திருமுழுக்குப் பெறுகிறார்

1745-ஆம் ஆண்டு மே 14-ஆம் நாள், ஒன்பது மாத மறைக்கல்விக்குப் பின், அருட்தந்தை புத்தாரி, திருவிதாங்கூர் அரசவையின் நாயர் அதிகாரியாயிருந்த நீலகண்ட பிள்ளைக்குத் திருக்குடும்ப ஆலயத்தில் திருமுழுக்கு அளித்து, அவருக்குத் தேவசகாயம் (“கடவுளே என் துணை”) என்ற பெயரிட்டார்; அவருடைய ஞானத்தந்தை மறைக்கல்வியாளர் ஞானப்பிரகாசம் பிள்ளை. இந்தத் திருமுழுக்கு நடைபெற்ற இடம் வடக்கன்குளமே என்பதைத் திருப்பீடமே உறுதிப்படுத்துகிறது — இப்பங்கின் வரலாறு முழுவதிலும் மிகச் சிறப்பாக ஆவணப்படுத்தப்பட்ட செய்தி இதுவே.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுVatican News Osservatore Romano Auguste Jean 1894 Bertrand 1847 Parish history 2026

03 / 08

1745

மறைக்கல்வியாளரும் நவாபும்

அதே ஆண்டு ஆலயத்திற்கு ஒரு சோதனையையும் கொண்டுவந்தது. வடக்கன்குளம் அப்போது நேமம் பணிக்களத்தைச் சார்ந்திருந்தது; ஒரு பிராமணர், பிறசமய ஆளுநரைத் தூண்டி, ஒரு கோயிலுக்கான நன்கொடையைச் செலுத்தும்படி கோரச் செய்தார். மறைக்கல்வியாளர் மறுத்ததால், நகங்களிலிருந்து இரத்தம் பீறிடும்வரை இரு மரக்கட்டைகளுக்கு இடையே விரல்களை நசுக்கும் “கிட்டை” எனும் சித்திரவதைக்கு அவர் உள்ளாக்கப்பட்டார்; புதிதாய் மனந்திரும்பியவர்களின் வீடுகளும் கொள்ளையடிக்கப்பட்டன. அருட்தந்தை புத்தாரி உடனே ஒரு கடிதத்துடன் இரண்டு கிறிஸ்தவர்களை, “வடக்கன்குளம் யாரைச் சார்ந்திருந்ததோ, யார் தம் நட்பால் அவரைக் கௌரவித்தாரோ” அந்த நவாபிடம் அனுப்பினார். அந்தப் பிரபு, இனி கிறிஸ்தவர்களைப் பாதுகாக்கும்படி ஆணையிட்டு ஓர் அதிகாரியை அனுப்பினார்; அதன்பின் அருட்தந்தை “மரியாதையாலும் அச்சத்தாலும் சூழப்பட்டார்” என்று பெர்த்ராண்ட் பதிவு செய்கிறார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுBertrand 1847

04 / 08

1749

முதல் கல் ஆலயத்தின் அடிக்கல்

1749-ஆம் ஆண்டில், கத்தோலிக்கச் சமூகம் அருளானந்தரின் பழைய ஓலைக் கூரைச் சிற்றாலயத்திற்கு அடங்காத அளவுக்குப் பெருகியதால், விசாலமான, நிலையான ஓர் ஆலயத்திற்காக அருட்தந்தை புத்தாரி கங்கோல் (அடிக்கல்) விழாவை நடத்தினார். பெருங்குடியிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட அகன்ற செங்கற்களால் அது எழுப்பப்பட்டது என்று இப்பங்கின் சொந்த வரலாறு கூறுகிறது. இங்கு முதல் நிலையான ஆலயத்தின் தொடக்கம் அதுவே; அதன் மணிதான், அரை நூற்றாண்டுக்குப் பின், அன்னையின் கண்ணீர்க் காட்சிக்கு ஊரையே அழைக்கவிருந்தது.

பங்கு மரபுAuguste Jean 1894 Bertrand 1865 150-Year Souvenir Parish history 2026

05 / 08

c.1749

ஆலயத்திற்கான மரமும் ஒரு கைதும்

அருட்தந்தை புத்தாரியின் ஆலயம் எழுந்துகொண்டிருந்தபோது, கட்டுமானத்திற்குத் தேவையான மரம் குறைந்துபோனது. தம் குருவுக்கு உதவும் நோக்கில், நெடுங்காலம் தமக்கு நண்பராக இருந்த அரசவைப் பிரமுகர் ஒருவரிடம் தேவசகாயம் சென்று, அரச காடுகளில் மரம் வெட்ட அனுமதி கோரினார். ஆனால் அங்கே சமய விவாதமே மூண்டது; அவமானமடைந்த அவர், தேவசகாயத்தின் உயிருக்கு அச்சுறுத்தல் விடுத்துச் சென்றார். திரண்டுகொண்டிருந்த புயலை வெடிக்கச் செய்த நிகழ்வு இதுவே என 1894-ஆம் ஆண்டு இயேசு சபை வரலாறு கூறுகிறது: அவருடைய சூழ்ச்சிகளால் அரச கைது ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது; தேவசகாயம் எதிர்ப்பின்றித் தம்மைக் கையளித்தார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுAuguste Jean 1894 Bertrand 1847

06 / 08

1752

சிலுவை வடிவ ஆலயம் நிறைவுபெறுகிறது

1752-ஆம் ஆண்டில், சிலுவை வடிவில் கட்டப்பட்டு, உதயச் சூரியனை நோக்கிக் கிழக்கு முகமாக அமைந்த அந்தச் செங்கல் ஆலயம் நிறைவுபெற்றது; அருட்தந்தை புத்தாரி தொடங்கிய இப்பணியை அருட்தந்தை கிளமெண்ட் தோமஸினி நிறைவேற்றினார். தோமஸினி அவர்களின் காலத்தில், மாபெரும் விண்ணேற்பு மாதா திருவிழா இங்கே இப்பங்கின் முதன்மைத் திருவிழாவாக வேரூன்றியது என்று இப்பங்கின் சொந்த வரலாறு பதிவு செய்கிறது. பணிக்களத்திற்குள்ளிருந்தே எழுதிய பெர்த்ராண்ட், இவ்வாலயத்தின் பெயர்த் திருவிழாவாக வேறொன்றைக் குறிக்கிறார்: ஆண்டுதோறும் டிசம்பரில் மாபெரும் நவநாளுடன் கொண்டாடப்பட்ட புனித சவேரியாரின் திருவிழாவையே.

பங்கு மரபுAuguste Jean 1894 Bertrand 1865 Parish history (English)150-Year Souvenir Parish history 2026

07 / 08

1752

புனித தேவசகாயம் பிள்ளையின் இரத்தசாட்சியம்

எருமை மீது ஊர்வலமாக இழுத்துச் செல்லப்பட்டு, சாட்டையால் அடிக்கப்பட்டு, காட்டில் ஒரு மரத்தில் பல மாதங்கள் சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்டு, மூன்று ஆண்டுக் கொடுந்துன்பத்திற்குப் பின், 1752-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 14-ஆம் நாள், ஆரல்வாய்மொழிக் கணவாயை ஒட்டிய திருவிதாங்கூர் எல்லைக் காவல் வரிசையில் தேவசகாயம் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்; இயேசு, மரியா என்னும் திருப்பெயர்களைத் தம் உதடுகளில் தாங்கியபடியே உயிர்நீத்தார். அவரது திருவுடல் கோட்டாற்றில் உள்ள புனித சவேரியார் ஆலயத்தில் சேர்க்கப்பட்டது; கொச்சி ஆயர் நன்றிப் பாடலாகிய "Te Deum" பாடச் செய்து, இரத்தசாட்சியின் புகழுரையையும் தாமே ஆற்றினார் என்று பெர்த்ராண்ட் பதிவு செய்கிறார். பழைய ஆவணங்கள் அம்மலைக்குப் பெயர் தரவில்லை; காட்டாடிமலை என்பது அங்கே இன்று நிற்கும் தேசியத் திருத்தலத்திலிருந்து அது பெற்ற பெயர். வடக்கன்குளத்தில் பாதுகாக்கப்படும் திருஎச்சங்களைப் பொறுத்தவரை, அவருடைய ஆடையின் ஒரு பகுதியையும் அவர் கட்டப்பட்டிருந்த சங்கிலிகளையும் இவ்வாலயம் வைத்திருந்ததாக 1894-ஆம் ஆண்டில் இயேசு சபை வரலாற்றாசிரியர் அகுஸ்த் ஜான் எழுதினார்; அவர் அணிந்திருந்த தலைப்பாகையும் இங்கே பாதுகாக்கப்படுவதாக மறைமாவட்டம் பதிவு செய்கிறது. ஞானப்பூ தெரேசா எனத் திருமுழுக்குப் பெற்ற அவருடைய மனைவி, பங்கின் கல்லறைத் தோட்டத்தில் அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுHoly See 2022 Auguste Jean 1894 Bertrand 1847 Parish history 2026 Diocese page

08 / 08

1773–1775

இயேசு சபை ஒடுக்கப்படுகிறது; பழைய பணிக்களம் முடிகிறது

1773-ஆம் ஆண்டில், திருத்தந்தை பதினான்காம் கிளமெண்ட் உலகெங்கும் இயேசு சபையை ஒடுக்கினார். திருநெல்வேலியில் எஞ்சியிருந்த இயேசு சபைத் தந்தையர் — இங்கும், தளையிலும், மணப்பாட்டிலும் — "ஒவ்வொருவராக இறந்தனர்" என்று ஆயர் கால்டுவெல் பதிவு செய்கிறார்; அவர்களுடைய இடங்களைக் கோவாவிலிருந்து வந்த அருட்தந்தையர் நிரப்பினர். இங்கிருந்த பழைய இயேசு சபைத் தந்தையருள் கடைசியானவரான அருட்தந்தை கிளமெண்ட் தோமஸினி, தம் முடிவு நெருங்குவதை உணர்ந்து, தளையில் இருந்த அருட்தந்தை அந்தோணி துவார்த்தேயிடம் தம்மைத் தூக்கிச் செல்லச் செய்து, 1775-ஆம் ஆண்டில் தம் எழுபத்தைந்தாம் வயதில் அங்கே இறந்தார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுCaldwell 1881 Auguste Jean 1894 Bertrand 1865 Parish history 2026

கண்ணீர் சிந்திய அன்னை — 1775-க்குப் பின்

1775–1838

கண்ணீர் சிந்திய அன்னை

தங்கிப் பணியாற்ற ஓர் இயேசு சபைத் தந்தை இல்லாமல் கழிந்த அறுபத்து மூன்று அமைதியான ஆண்டுகளிலும், இப்பங்கு தானாகவே விசுவாசத்தைக் காத்து வந்தது; 1803-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாத வெள்ளிக்கிழமை ஒன்றில், திரண்டிருந்த ஊர் மக்களின் முன்னிலையில், பீடத்திற்கு மேலே பரலோக மாதா கண்ணீர் சிந்தினார்.

01 / 09

1775–1838

இயேசு சபை அருட்தந்தை இல்லாத அறுபத்து மூன்று ஆண்டுகள்

கடைசி இயேசு சபைத் தந்தையான அருட்தந்தை கிளமெண்ட் தோமஸினி 1775-ஆம் ஆண்டில் இறந்த பின், அறுபத்து மூன்று ஆண்டுகளுக்கு எந்த இயேசு சபை அருட்தந்தையும் வடக்கன்குளத்தில் பணியாற்றவில்லை. ஆயினும் இப்பங்கு தன்னந்தனியே விடப்படவில்லை. திருநெல்வேலியில் எஞ்சியிருந்த இயேசு சபைத் தந்தையர் — வடக்கன்குளத்தில் இருந்தவர்களும் அவர்களுள் அடங்குவர் — "ஒவ்வொருவராக இறந்தனர்; அவர்களுடைய இடங்கள் கோவாவைச் சேர்ந்த சுதேச அருட்தந்தையரால் நிரப்பப்பட்டன" என ஆயர் கால்டுவெல்லின் வரலாறு பதிவு செய்கிறது. கொச்சி ஆயரின் கீழ் அதன்பின் இப்பங்கை மேய்த்த அருட்தந்தையரை இப்பங்கின் சொந்தப் பட்டியல் பெயரிட்டுக் குறிக்கிறது — அருட்தந்தை தேவ வரதனார், அருட்தந்தை இஞ்ஞாசியார், அருட்தந்தை ஜான் லூயிஸ் கர்டோசா, மற்றும் அவர்களுக்குப் பின் வந்தவர்கள்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுCaldwell 1881 Auguste Jean 1894 Parish history 2026

02 / 09

1775-க்குப் பின்

அவர்கள் விட்டுவிடாத தந்தை

தாங்கள் இழந்த அருட்தந்தையை அவர்கள் விட்டுவிடவில்லை. அருட்தந்தை தோமஸினி, தம் எழுபத்தைந்தாம் வயதில், இறப்பதற்காகத் தம்மைத் தூக்கிச் செல்லச் செய்து 1775-இல் காலமானார். தொண்ணூறு ஆண்டுகளுக்குப் பின்பும் பெர்த்ராண்ட் அவரைப் பற்றி நிகழ்காலத்திலேயே எழுதுகிறார்: "கிறிஸ்தவர்கள் அவரைப் புனிதராகப் போற்றுகிறார்கள், தம் பிள்ளைகளுக்கு அவரது பெயரைச் சூட்டுகிறார்கள், மிகுந்த பக்தியுடன் அவரது கல்லறையைத் தரிசிக்கிறார்கள்." கிறிஸ்தவர் அல்லாதவர்களும் தம் துன்பங்களில் அவரை மன்றாடுகிறார்கள்; அவரது பரிந்துரையால்தான் தம் பயிர்கள் மீது மழை பொழிகிறது என்று நம்புகிறார்கள் என்றும் அவர் சேர்த்துக் கூறுகிறார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுAuguste Jean 1894 Bertrand 1865

03 / 09

1794

ஐரோப்பிய அச்சு நூலில் இவ்வூர்

1794-ஆம் ஆண்டு ரோமையில் அச்சிடப்பட்ட ஒரு நூலில் இவ்வூர் இடம்பெற்றது. புனித பர்த்தலோமேயுவின் பவுலினுஸ் (Paulinus a S. Bartholomaeo) எழுதிய "இந்தியா ஓரியந்தாலிஸ் கிறிஸ்தியானா" என்னும் நூல், கொச்சி ஆயருக்கு உட்பட்ட ஆலயங்களின் பட்டியலில், 158-ஆம் பக்கத்தில் "XIV. Vadakencollam" எனப் பதிவு செய்கிறது; 117-ஆம் பக்கத்தில் அதே பெயரைக் குமரி முனைக் கரையில் — "in promontorio Comorino" — வைக்கிறது. அது ஒரு பட்டியலில் இடம்பெற்ற பெயர் மட்டுமே; அதற்கு மேல் எதையும் அது கூறவில்லை. ஆயினும், மாதா கண்ணீர் சிந்தியதாகச் சொல்லப்படும் ஆண்டுக்கு ஒன்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, ஐரோப்பிய அச்சு நூலில் இப்பங்கு இடம்பெற்றது.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுPaulinus 1794

04 / 09

1801

புதிய ஆட்சியின் கீழ்

மாதா கண்ணீர் சிந்துவதற்கு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன், இவ்வூரின் ஆட்சி மாறியது. "1801-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 31-ஆம் நாள்" புதிய நவாபுடன் செய்யப்பட்ட ஒப்பந்தத்தின்படி, கர்நாடகத்தின் "முழுமையான, தனித்த நிர்வாகம்" "நிரந்தரமாகக் கம்பெனியிடம்" ஒப்படைக்கப்பட்டது என்று மாவட்டக் கெசட்டியர் நூல் பதிவு செய்கிறது. அதே நாளில், "புதிய இறையாண்மையின் கீழ்" திருநெல்வேலியின் முதல் ஆட்சியராகத் திரு. லஷிங்டன் நியமிக்கப்பட்டார்; ஒரு வாரத்தில், "சிறு கலவரம்கூட இன்றி" மாகாணம் கைக்கொள்ளப்பட்டதாக அவர் அறிக்கை அனுப்பினார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுPate 1917

05 / 09

1803

மாதாவின் கண்ணீர்க் காட்சி

பங்கு மரபின்படி, தமிழ் வருடம் 979, ஐப்பசி மாதம், ஒரு வெள்ளிக்கிழமை முற்பகலில், சவரிமுத்து பிள்ளை என்பவர் பீடத்திற்கு மேலேயிருந்த விண்ணேற்பு மாதாவின் திருவுருவத்தின் முன்பு செபிக்க வந்தார்; மாடத்தின் கதவுகள் திறந்திருந்தன. அவர் செபித்துக்கொண்டிருந்தபோது, ஒளி ஊடுருவும் மேகம் ஒன்று அன்னையைச் சூழ்ந்தது, அவருடைய கண்கள் விண்ணை நோக்கி உயர்ந்து கண்ணீரால் நிறைந்தன, கூப்பிய அவருடைய கைகள் விரிந்து வெளிநோக்கி நீண்டன — என இப்பங்கின் சொந்த வரலாறு பதிவு செய்கிறது. அவ்வரலாறு அந்த வெள்ளிக்கிழமையை அக்டோபர் 21 எனக் குறிக்கிறது; திருவிழாவோ அக்டோபர் 23-ஆம் நாள் கொண்டாடப்படுகிறது.

பக்தி மரபுParish history 2026 Diocese page

06 / 09

1803

கிராமமே வந்து கண்ணீர் வடித்தது

மறைக்கல்வியாளர் மதுரேந்திர அண்ணாவியார் பீடத்தில் ஏறிக் கண்ணீரைத் துடைத்தார்; ஆனால் அது நிற்கவில்லை. பின்னர் ஆலய மணி முழங்கியது; வழக்கத்திற்கு மாறான அந்நேரத்தில் ஊரே விரைந்து வந்து கூடியது. அந்தப் புதுமையை உற்றுநோக்கியபடி மக்கள் கண்ணீர் வடித்து, "Parce Domine, parce populo tuo" ("ஆண்டவரே, பொறுத்தருளும்; உம் மக்களைப் பொறுத்தருளும்") என்னும் பழைய மனந்திரும்புதல் பாடல்களைப் பாடினர்; இறுதியில் திருவுருவம் தன் வழக்கமான தோற்றத்திற்குத் திரும்பியது.

பக்தி மரபுParish history 2026 CatholicTamil

07 / 09

1803

கண்டு உறுதிப்படுத்திய சாட்சிகள்

இப்புதுமையைப் பல கண்கள் கண்டன: மறைக்கல்வியாளர்களான சகரியா, வியாகப்பர், யாகப்பர் பிள்ளை ஆகியோரும், ஐரோப்பியப் பொதுநிலைப் பெண்மணி ஹென்ரியட் பில்டர்பெக்கும். திருவுருவத்தை நெருங்கி ஆராய்ந்த ஹென்ரியட், மேகம் படர்ந்த முகம், கண்ணீர், விரிந்த கைகள் ஆகிய மூன்று அடையாளங்களையும் உண்மையென உறுதிப்படுத்தினார். அதே நாளில், பங்குத் தந்தை அருட்தந்தை ஜான் லூயிஸ் கர்டோசா, மற்றொரு அருட்தந்தையுடனும் ஹென்ரியட்டுடனும் சேர்ந்து, இதை ஓர் அசாதாரணப் புதுமை என அறிவித்தனர்; அன்றிலிருந்து இப்பங்கு பற்றுறுதியுடன் காத்து வரும் போற்றத்தக்க உள்ளூர் மரபு இது.

பக்தி மரபுParish history 2026 CatholicTamil

08 / 09

1803–1817

புதுமைக் காலையின் அந்தக் குடும்பம்

1803-ஆம் ஆண்டு நிகழ்வுப் பதிவில் வரும் பில்டர்பெக் குடும்பத்தினர் — சவரிமுத்து பிள்ளை சந்திக்க வந்த ஐரோப்பியக் குடியிருப்பாளரும், திருவுருவத்தை ஆராய்ந்த ஹென்ரியட்டும் — உண்மையாக வாழ்ந்தவர்களே; இன்றைய ஆய்வறிஞர்களால் அக்குடும்பத்தைப் பெயரிட்டுக் கூற முடிகிறது: கிறிஸ்டோபர் பில்டர்பெக் — ஏறத்தாழ 1758-இல் பிறந்து, பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் வடக்கன்குளத்தில் குடியேறிய ஐரோப்பிய வம்சாவளி வணிகர்; 1817-இல் காலமானார். மாதா கண்ணீர் சிந்தி ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பின், 1809-இல், ஜான் என்னும் மகன் பிறந்தார். 1880-இல் ஜான் இறந்தபோது, ஓர் ஆங்கில மறைப்பணிச் சங்கத்தின் இதழ் அவரைப் பற்றி இவ்வாறு பதிவு செய்தது: "இந்தியாவில் பிறந்தவர்… ஒரு ரோமன் கத்தோலிக்கக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர், அத்திருச்சபையின் குருத்துவத்திற்காகப் பயிற்றுவிக்கப்பட்டவர்."

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுThe Church Missionary Intelligencer and Record, vol. V Indian Missionary Directory and Memorial Volume Writing Tamil Catholicism Parish history 2026

09 / 09

1803

பங்கு உரிமை கோராதவை

இது எதன் மீது நிற்கிறது என்பதைச் சொல்வதே நேர்மை. 1803-ஆம் ஆண்டு நிகழ்வைப் பற்றிய ஒவ்வொரு பதிவும் ஒரே ஒரு அச்சு நூலிலிருந்தே வருகிறது: லெயோன் பெஸ் எழுதிய "லா மிஸியோன் து மதுரே" (திருச்சிராப்பள்ளி, 1914). அந்நூல் இதுவரை மின்னாக்கம் செய்யப்படவில்லை; நான்கு பிரதிகளே அறியப்படுகின்றன; இப்பணியில் ஈடுபட்ட எவரும் அவற்றைப் படித்ததில்லை. இக்காட்சி ரோமுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்பட்டதே இல்லை; திருப்பீட ஆய்வுக்குழு எதுவும் இதை ஆராயவில்லை. இப்பங்கு காத்து வருவது — நாளும் பெயர்களும் கொண்ட, உள்ளூரில் உறுதிசெய்யப்பட்ட, இரு நூற்றாண்டுகளாகப் போற்றப்பட்டு வரும் ஒரு நிகழ்வு. அதற்கு மேல் அது எதையும் உரிமை கோரவில்லை.

பக்தி மரபுBesse 1914

1838–1872

மாபெரும் இரட்டை மண்டப ஆலயம்

பிரெஞ்சு இயேசு சபையினர் திரும்பி வந்தபோது, பழைய சிற்றாலயம், "உலகிலேயே நிகரற்றதாக இருக்கக்கூடிய" ஓர் ஆலயத்திற்கு வழிவிட்டது: ஒரே பீடத்தில் சந்திக்கும் இரு ஒன்றிணையும் மண்டபங்களைக் கொண்ட தனித்துவமான விரிந்த கவராயம் வடிவ ஆலயம்.

01 / 11

1838

பிரெஞ்சு இயேசு சபையினர் திரும்புகின்றனர்

தங்கிப் பணியாற்ற ஓர் இயேசு சபைத் தந்தை இல்லாமல் அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகக் கழிந்த பின், மீண்டும் நிறுவப்பட்ட இயேசு சபை தென்னகப் பணிக்களத்திற்கு வந்தது; வடக்கன்குளம் இயேசு சபையின் பராமரிப்பிற்குத் திரும்பியது. தங்களின் முதல் வருகையிலேயே, பழைய சிற்றாலயத்தில் மக்கள் சாதிவாரியாகத் தனித்தனியே அமர்ந்திருப்பதைப் புதிய பிரெஞ்சுத் தந்தையர் கண்டனர் — அதைக் குணப்படுத்தக் கற்றுக்கொள்ள இப்பங்குக்கு ஒரு நூற்றாண்டு தேவைப்படப்போகும் காயம் அது.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுAuguste Jean 1894 Bertrand 1865 Neill 1985 Parish history 2026

02 / 11

1839

புனித சவேரியாரின் நவநாளும் திருவிழாவும்

1839-ஆம் ஆண்டில், மதுரைப் பணிக்களத்தின் தலைவராயிருந்த அருட்தந்தை ஜோசப் பெர்த்ராண்ட், வடக்கன்குளத்தில் புனித சவேரியாரின் மாபெரும் நவநாளையும் சிறப்புத் திருவிழாவையும் கொண்டாடினார். அப்போது மேய்ப்புப் பயணத்தில் இருந்த ஆயர், அதற்காகத் தம்மைவிட்டுப் பிரிந்து செல்லுமாறும், பின்னர் உள்நாட்டில் பாளையங்கோட்டைக்குச் செல்லுமாறும் அவரைக் கேட்டுக்கொண்டார். அந்நாளைப் பெர்த்ராண்ட் தம் நாட்குறிப்பில் பதிவு செய்துள்ளார்: நவம்பர் 23-ஆம் நாள் அதிகாலை இரண்டரை மணிக்குக் குதிரையில் புறப்பட்டு, எட்டு மணிக்கு ஆலயத்தை அடைந்து, திருப்பலி நிறைவேற்றி, நவநாளையும் அவ்வாண்டின் அருட்சாதனப் பணியையும் தொடங்கினார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுBertrand 1865

03 / 11

1848

ஆயர் கனோஸ் ஊரிடம் ஆலயம் கேட்கிறார்

மாபெரும் ஆலயம் ஒரு வேண்டுகோளுடன் தொடங்கியது. 1848-ஆம் ஆண்டு தமது மேய்ப்புப் பயணத்தில் மதுரையின் திருத்தூதுப் பிரதிநிதி ஆயர் அலெக்சிஸ் கனோஸ் "வடக்கன்குளத்திற்கு வருகை தந்தார்" என்று அகுஸ்த் ஜான் பதிவு செய்கிறார்; அவ்வருகையை ஜூன் 21 எனப் பங்கின் சொந்த வரலாறு குறிக்கிறது. அவர் என்ன கேட்டார் என்பதை நினைவில் வைத்திருப்பதும் அந்தப் பங்கு வரலாறே — வெளியிலிருந்து எந்த ஆதாரமும் இல்லை: புதிய பெரிய ஆலயத்திற்காக மக்கள் பணம் சேர்க்கத் தொடங்க வேண்டும் என்பதே அது. ஏழு ஆண்டுகளுக்குப் பின், அதன் அடிக்கல்லை ஆசீர்வதிக்க அவரே திரும்பி வந்தார்.

பங்கு மரபுAuguste Jean 1894 Parish history (English)

04 / 11

1838–1855

பங்கு நினைவில் வாழும் கொடையாளர்கள்

பணம் சேர்த்த அந்த ஆண்டுகளுடன், நன்றியின் கதை ஒன்றையும் பங்கின் சொந்த வரலாறு இணைக்கிறது: பில்டர்பெக் குடும்பம் — பங்கு நூல்களில் "ஹென்ட்ரியட் பெல்டர்க்" எனத் திரிந்து சேர்ந்த பெயர் — திருமணமாகி இருபத்தேழு ஆண்டுகள் குழந்தையின்றி இருந்து, இவ்வாலய அன்னையிடம் மன்றாடி, ஒரு குழந்தையைப் பெற்று, நன்றியோடு புதிய ஆலயக் கட்டுமானத்திற்குத் தாராளமாகக் கொடையளித்தனர் என்பதே அது. அதே நினைவை விழா மலரும் தமிழில் காக்கிறது: ஓராண்டுக்குள் ஓர் ஆண் குழந்தை பிறந்தது; அவர்களின் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. இது நினைவு; நினைவு என்றே இப்பக்கம் இதைப் பதிவு செய்கிறது: நாம் திறந்து பார்த்த எந்த அச்சு வரலாறும் இவ்வாலயத்தின் கொடையாளர் எவரையும் பெயரிடவில்லை — அகுஸ்த் ஜான் இதை அருட்தந்தை கிரகோயரின் "விடாமுயற்சி மிக்க ஆற்றலுக்கே" உரித்தாக்குகிறார் — மேலும் கிறிஸ்டோபர் பில்டர்பெக், அடிக்கல் நாட்டப்படுவதற்கு முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, 1817-இலேயே காலமாகிவிட்டார். இன்னும் யாரும் படிக்காத பெஸ்ஸின் நூல் இக்குடும்பத்தின் கொடையைப் பதிவு செய்துள்ளதா என்பது — அந்நூல் இன்னும் வைத்திருக்கும் கேள்விகளுள் ஒன்று.

பங்கு மரபுAuguste Jean 1894 Writing Tamil Catholicism 150-Year Souvenir Parish history 2026

05 / 11

1855

மாபெரும் ஆலயத்தின் அடிக்கல்

1855-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 9-ஆம் நாள், மதுரையின் ஆயர் அலெக்சிஸ் கனோஸ், இன்றைய திருக்குடும்ப ஆலயத்தின் அடிக்கல்லை ஆசீர்வதித்தார். முழு வடிவமைப்பின் துணிவுமிக்க குறிக்கோள் வாசகத்தை இப்பங்கின் ஓர் அருட்தந்தை அவ்வேளைக்காக இயற்றினார் என்று இப்பங்கின் சொந்த வரலாறு பதிவு செய்கிறது: "Templum sit duplex, ara sed una" — ஆலயம் இரட்டையாக இருக்கட்டும், ஆனால் பீடம் ஒன்றாக; இரு சாதியினரும் ஒரே விசுவாசமும் ஒரே மனமும் கொண்டிருக்கட்டும். அவ்வாசகம் பங்கின் நூல்கள் வழியாகவே நமக்கு வந்துள்ளது; அதைக் கல்லில் படித்தவர் யாருமில்லை.

பங்கு மரபுParish history (English)Parish history 2026 Diocese page

06 / 11

1855–1872

அருட்தந்தை ஜோசப் கிரகோயர், வடக்கன்குளத்தின் திருத்தூதர்

சுமார் பதினேழு பொறுமையான ஆண்டுகள் இப்பணியை முன்னின்று நடத்தியவர் அருட்தந்தை ஜோசப் கிரகோயர் (இ.ச.); "உலகிலேயே நிகரற்றதாக இருக்கக்கூடும்" என ஒரு வரலாற்றாசிரியர் வர்ணித்த ஓர் ஆலயத்தை இச்சமூகத்திற்கு அளித்தவர் அவரே. அவரை "வடக்கன்குளத்தின் திருத்தூதர்" என அழைப்பவர், அவருடைய இயேசு சபை வரலாற்றாசிரியர் அகுஸ்த் ஜான் ஒருவர் மட்டுமே. சிமெண்ட், இரும்பு, தாங்கிப் பிடிக்க ஒரு மரக்கட்டை — இவை எதுவுமின்றி, சுண்ணாம்பும் பனைக்கள்ளும் கலந்த சாந்தில், தாமே தாங்கி நிற்கும் இருபத்து நான்கு வளைவுகளை வடிவமைத்து எழுப்பியவர், இயேசு சபையின் பொதுநிலைச் சகோதரர் ஜோசப் பெர்கந்தால்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுARSI 1872 Auguste Jean 1894 Dessal 1902 Parish history (English)

07 / 11

1861

பிரான்சில் வார்க்கப்பட்ட இரண்டு மணிகள்

இப்பங்கின் இரட்டை மணிகள் 1861-ஆம் ஆண்டில் பிரான்சில், காசிமிர் கிரகோயர் என்னும் கொடையாளியின் கொடையாக வார்க்கப்பட்டன — கோபுர மணியின் வெண்கலத்தில் இன்றும் அவரது பெயர் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. பெட்டிகளில் அடைக்கப்பட்டு, கடல்வழியாகச் சென்னைக்கு வந்து, திருநெல்வேலி வழியாக ஏற்றி வரப்பட்டு, இறுதியில் 1872-ஆம் ஆண்டில், ஆலயத்தின் புதிய இரு கோபுரங்களிலும் தலா ஒன்றாகத் தொங்கவிடப்பட்டன; அவற்றின் இணைந்த ஒலி, இந்த நாட்டில் வேறெங்கும் கேட்க முடியாத ஓர் இனிமையைத் தருகிறது என மக்கள் இன்றும் சொல்கின்றனர்.

பங்கு மரபுThe bell itself Archives de Lyon (Burdin)Parish history (English)CatholicTamil

08 / 11

1863

ஆலயத்தின் அருகே ஒரு கல்லறை

அந்த நீண்ட கட்டுமானம் என்ன விலை கேட்டது என்பது ஆலயத்தின் அருகிலேயே எழுதப்பட்டுள்ளது. "வடக்கன்குளத்துக் கிறிஸ்தவர்களின் பக்தி, தங்கள் ஆலயத்தின் அருகே, 1863 ஜனவரி 25-இல் இறந்த அருட்தந்தை ஊஜென் ரொசினியோலுக்கு ஓர் எளிய கல்லறையை எழுப்பியது" — காலரா நோயால் வாடிய கள்ளிகுளத்துக் கிறிஸ்தவர்களைப் பணிவிடை செய்யும்போதே அந்நோய் அவருக்குத் தொற்றியது. கப்பலில் மரணப்படுக்கையில் இருந்த அருட்தந்தை கிரகோயருக்கு அந்திமப் பூசுதல் அளித்த அருட்தந்தை விக்தோர் தெல்பெஷ், மீண்டும் இங்கு வந்து, அருட்தந்தை பூஜே அவர்களின் கைகளிலேயே இறந்தார். அந்நாளை 1887 ஜனவரி 16 எனத் தெசால் தருகிறார்; அது ஒரு சனிக்கிழமை என்று மட்டுமே அகுஸ்த் ஜான் கூறுகிறார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுAuguste Jean 1894 Dessal 1902

09 / 11

c.1864

நாட்டு அருட்சகோதரிகளுக்கான ஒரு மடம்

சுமார் 1864-ஆம் ஆண்டைய பணிக்கள விவரங்களைப் பதிவு செய்யும் ஒரு பிரிட்டிஷ் மாவட்டக் கையேடு, திருநெல்வேலி முழுவதிலுமுள்ள இயேசு சபைப் பணிக்களத்தில் மூன்று மடங்களைப் பட்டியலிடுகிறது: ஒன்று தூத்துக்குடியில், ஒன்று அடைக்கலபுரத்தில், மற்றொன்று "வடக்கன்குளத்தில் நாட்டு அருட்சகோதரிகளுக்கான ஒரு மடம்" — முத்துக்குளிக்கும் கடற்கரையிலிருந்து விலகி அமைந்திருந்த ஒரே மடம் அதுவே. மாபெரும் ஆலயம் இன்னும் கட்டப்பட்டுக்கொண்டிருந்தபோதே அருட்சகோதரிகள் இங்கே வாழ்ந்து வந்தனர். இவ்வளவு தொடக்கக் காலத்தில் இங்கே ஒரு மடம் இருந்ததாக எந்தப் பங்கு ஆவணமும் பதிவு செய்யவில்லை; அந்த மாவட்டக் கையேடு மட்டுமே அவர்களை நினைவுகூர்கிறது.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுStuart 1879

10 / 11

1872

இரட்டை மண்டப ஆலயம் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறது

கட்டி முடிக்கப்பட்ட திருக்குடும்ப ஆலயம் 1872-ஆம் ஆண்டில் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது — ஆயர் கனோஸ் அவர்களால் என்று இப்பங்கின் சொந்த வரலாறு பதிவு செய்கிறது. மாவட்டக் கெசட்டியர் நூல் அக்கட்டிடத்தை எளிய சொற்களில் குறித்து வைக்கிறது: "ஒன்றை ஒன்று நோக்கி நெருங்கி, ஒரே பொதுவான பீடப்பகுதியில் சந்திக்கும் இரு மண்டபங்கள்." அகுஸ்த் ஜான் இவ்வடிவமைப்பை விரிந்த கவராயம் என்று அழைத்தார்: வாயில்களில் அகன்று விரிந்து, படிப்படியாக நெருங்கி, ஒரே பொதுப் பீடத்தில் சந்திக்கும் இரு மண்டபங்கள். 92 அடி உயரமுள்ள இரு எண்கோணக் கோபுரங்களையும், தாவரங்களிலிருந்தும் மரங்களிலிருந்தும் எடுக்கப்பட்ட சாயங்களால் வரையப்பட்ட மேற்கூரை வளைவுகளையும் இப்பங்கின் வரலாறு சேர்த்துக் கூறுகிறது.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுPate 1917 Auguste Jean 1894 Parish history (English)Parish history 2026

11 / 11

1873 அல்லது 1875

அருட்தந்தை கிரகோயர் கடலில் இறக்கிறார்

அந்த ஆலயத்திற்குப் பின் அவர் நீண்ட நாள் வாழவில்லை. "இந்தத் திருத்தலத்தைக் கட்டுவது அவருக்கு எத்தனை கவலைகளையும் களைப்புகளையும் தந்தது என்பதை இறைவன் ஒருவரே அறிவார்" என்று அவரது வரலாற்றாசிரியர் எழுதினார். உடல்நலம் கருதி மருத்துவர்களின் அறிவுரைப்படி சொந்த நாட்டுக்கு அனுப்பப்பட்ட அருட்தந்தை கிரகோயர் அவர்கள், அப்பயணத்தை முடிக்கவில்லை: செங்கடலைக் கடக்கும்போது, அருட்தந்தை விக்தோர் தெல்பெஷ் அவர்கள் நோயில் பூசுதல் அளிக்க, அவர் இறையடி சேர்ந்தார். இரு வரலாற்றாசிரியர்களும் நாளில் ஒத்துப்போகின்றனர்; ஆண்டில் மட்டுமே வேறுபடுகின்றனர் — இருவருமே அவர் இறந்த நாளாகச் செப்டம்பர் 19-ஐத் தருகின்றனர்: அகுஸ்த் ஜான் 1873-ஆம் ஆண்டு என்றும், தெசால் 1875-ஆம் ஆண்டு என்றும். 30 ஆண்டுகள் அவர் மறைப்பணியாளராக இருந்தார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுAuguste Jean 1894 Dessal 1902

1891–1944

சின்ன ரோமாபுரி

ஒரு திருவிழாத் தேர்; இரு மண்டபங்களுக்கும் இடையே ஒற்றுமையை நோக்கிய நீண்ட பயணம்; புதிய தூத்துக்குடி மறைமாவட்டம்; கிராமத்தின் இரண்டாம் பெயராகவே மாறிய அன்புப் பட்டம்.

01 / 07

1891

திருவிழாத் தேர் கட்டப்படுகிறது

1891-ஆம் ஆண்டில் ஒரு திருவிழாத் தேர் கட்டப்பட்டது என்று இப்பங்கின் சொந்த வரலாறு பதிவு செய்கிறது — 35 அடி உயரமுள்ள மரத் தேர்; பலா, தேக்கு, வேம்பு மரங்களில் உள்ளூர்ச் சிற்பிகளால் செதுக்கப்பட்டது என்று அதே வரலாறே கூறுகிறது. நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அது பயன்பாட்டில் இருந்தது; அந்தப் பழைய தேர் இப்போது பயணிகள் மாதாவைத் தாங்கும் தொட்டிலாக நிற்கிறது. 2014-ஆம் ஆண்டு முதல், புதிதாக வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு தேரே அன்னையைச் சுமந்து வருகிறது. ஆகஸ்ட் 15-ஆம் நாள் அதிகாலையில் நடைபெறும் தேர் ஊர்வலம் இன்றும் ஏறக்குறைய ஒரு லட்சம் திருப்பயணிகளை ஈர்க்கிறது; அவர்களுள் பலர் கேரளாவிலிருந்து கடந்து வருகின்றனர்.

பங்கு மரபுMaalaimalar 2022 150-Year Souvenir CatholicTamil

02 / 07

சுமார் 1910

பிரிவினைச் சுவர் இடிக்கப்படுகிறது

அருட்தந்தை கிரகோயர் அவர்கள் இரு தனி மண்டபங்களுடன் கட்டிய அந்த ஆலயத்தில், வழிபாட்டின்போது சாதியினர் ஒருவரையொருவர் பார்ப்பதைக்கூட ஒரு சுவர் ஒருகாலத்தில் தடுத்தது. சுமார் 1910-ஆம் ஆண்டில், 18 ஆண்டுகள் பாலும் வாழைப்பழமும் மட்டுமே உண்டு வாழ்ந்த கடுந்துறவியான அருட்தந்தை அத்ரியன் கௌசானல் அவர்கள் அந்தப் பிரிவினைச் சுவரை இடித்தார்; அதனால் முதல் முறையாக அனைத்துச் சாதியினரும் ஒரே மக்களாய் ஒன்றாக நின்று பாடினர். அது உண்மையான நல்லிணக்கச் செயல் — இன்று இப்பங்கு தன் பெயராகவே தாங்கி நிற்கும் ஒற்றுமையை நோக்கிய திருப்புமுனை.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுARSI 1914 Mission du Maduré Pate 1917 Neill 1985 Parish history 2026

03 / 07

1881–1923

புத்தகம் 450 — அதைத் தொகுத்தவர்

சேம்பகனூர் இயேசு சபை ஆவணக் காப்பகத்தில் அந்நூல் இன்றும் உள்ளது: புத்தகம் 450 — "வடக்கன்குளத்தில் அருட்தந்தை அ. கௌசானல் (இ.ச.) அவர்களின் நாட்குறிப்பு, 1881–1923." ஆனால் அது 1881 முதல் இங்கே நாளுக்கு நாள் எழுதப்பட்ட நாட்குறிப்பு அல்ல. அருட்தந்தை கௌசானல் அவர்கள் 1884-ஆம் ஆண்டில்தான் குருப்பட்டம் பெற்றார்; இந்தியா வந்தடைந்தது 1888-ஆம் ஆண்டில். இயேசு சபையின் ரோமைப் பட்டியல்கள் அவரை 1914-ஆம் ஆண்டில் வடக்கன்குளத்திலும், அதற்கு முன்னும் பின்னும் வேறிடங்களிலும் வைக்கின்றன; இப்பங்கின் சொந்த அருட்தந்தையர் பட்டியலோ அவருக்கு 1910 முதல் 1919 வரை என்று தருகிறது. அவர் இங்கே என்ன செய்தார் என்பதை இயேசு சபையின் சொந்த இதழே சொல்கிறது — அதுவே சிறந்த கதையும் கூட: "நாட்குறிப்புகளையும், இந்நாட்டின் ஒரு வரலாற்றையும்" அவர் எழுதினார்; "பழைய கையெழுத்துப் படிகளைத் தேடிக் கண்டெடுத்து, அவற்றை வாசித்து விளக்குகிறார்." புத்தகம் 450 அந்தப் பணியே — பழைய ஏடுகளிலிருந்து, இம்மக்களுக்கு நடுவே வாழ்ந்த ஒருவரால் தொகுக்கப்பட்ட இப்பங்கின் கடந்த காலம். அது நிலைத்திருக்கிறது; நாங்கள் இன்னும் அதைப் படிக்கவில்லை.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுARSI 1914 The parish diary Mission du Maduré

04 / 07

1923

தூத்துக்குடி மறைமாவட்டம் பிறக்கிறது

1923-ஆம் ஆண்டு தூத்துக்குடி மறைமாவட்டம் நிறுவப்பட்டது; வடக்கன்குளம் பழைய திருச்சிராப்பள்ளி மறைமாவட்டத்திலிருந்து, முதல் ஆயர் பிரான்சிஸ் திபேர்த்தியுஸ் ரோச் (இ.ச.) அவர்களின் கீழ் புதிய மறைமாவட்டத்திற்கு மாறியது. அடுத்த ஆண்டு வெளிவந்த இந்தியக் கத்தோலிக்கக் கையேடு இப்பங்கை இவ்வாறு பதிவு செய்கிறது: "வடக்கன்குளம் (திருநெல்வேலி மாவட்டம்) — அருட்தந்தையர் ஒய். இஞ்ஞாசி, ஜி. மைக்கேல் (உதவி) — கத்தோலிக்கர் 4,765; கிராமங்கள் 17; ஆலயங்கள்: செங்கல் 1, களிமண் 4." இவ்விரு அருட்தந்தையரும் இயேசு சபையினர் அல்லர்: பங்கின் பொறுப்பு மறைமாவட்ட அருட்தந்தையரிடம் சென்றுவிட்டது.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுARSI 1921 Catholic Directory 1924 Neill 1985

05 / 07

1926

"சின்ன ரோமாபுரி"

1926-ஆம் ஆண்டில், திருக்குடும்ப ஆலயத்தின் மாட்சிமையால் வியப்புற்ற தூத்துக்குடியின் முதல் ஆயர், மேதகு முனைவர் பிரான்சிஸ் திபேர்த்தியுஸ் ரோச் (இ.ச.) அவர்கள், வடக்கன்குளத்தை அன்புடன் "சின்ன ரோமாபுரி" என்று அழைத்தார். அன்றிலிருந்து இந்தப் பட்டமே கிராமத்தின் பெருமைமிக்க இரண்டாம் பெயராக இருந்து வருகிறது; ரோமின் மாபெரும் பேராலயத்திற்கு ஒப்பிடப்படும் ஓர் ஆலயத்தைக் காண்பதற்காகத் திருப்பயணிகளை அது ஈர்த்து வருகிறது.

பங்கு மரபுCatholic Directory 1924 Parish history (English)150-Year Souvenir Parish history 2026 Diocese page

06 / 07

1930

வயது முதிர்ந்த ஆலயப் பணியாளரும் திருத்தந்தையும்

ரோமையில், ஆயர் ரோச் அவர்கள் தம் மக்களின் வணக்கத்தைத் திருத்தந்தை பதினொன்றாம் பயஸ் அவர்கள் முன் சமர்ப்பித்தார்; தூத்துக்குடியின் மிகவும் தகுதிவாய்ந்த கிறிஸ்தவர்களுக்குத் திருத்தந்தை நினைவுப் பரிசுகளை அனுப்பினார். வடக்கன்குளத்தின் வயது முதிர்ந்த ஆலயப் பணியாளருக்கு — ஒரு பொது விகாரியின், ஒரு துறவற மடத் தலைவியின் சகோதரர்; 82 வயதிலும் ஆலயப் பணியைத் தொடர்ந்தவர் — "பெனே மெரெந்தி" பதக்கம் வழங்கப்பட்டது. இயேசு சபையின் சொந்த இதழ் அவரது வயதையும் பணியையும் அச்சிட்டது; அவரது பெயரை அல்ல. அதே சந்திப்பில், திருத்தந்தை ஆயரின் சொந்தக் குடும்பத்தைப் பற்றியும் பேசினார்: "ஓ! அழகிய குடும்பம்," என்றார் அவர்; "இரண்டு அருட்தந்தையர், ஓர் ஆயர். எத்துணை பாக்கியமுள்ள தாய்!" — ஆயர் ரோச் அவர்களின் தாயாருக்குத் தங்கச் செபமாலை ஒன்றையும் அனுப்பினார்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுMission du Maduré

07 / 07

1944

பாத்திமாகிரியில் ஜெபமாலைத் தாசர் சபைத் தந்தையர்

1928-ஆம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணத்தில் தோன்றிய ஜெபமாலைத் தாசர் சபை, இந்தியாவில் தனது முதல் இல்லமான பாத்திமாகிரி ஆசிரமம் 1944-ஆம் ஆண்டில் இங்கே அந்தோணி சூசைநாதர் அவர்களால் நிறுவப்பட்டது எனப் பதிவு செய்கிறது; அவரை அச்சபை "இறைவனின் ஊழியர்" என்று போற்றுகிறது. இந்தியாவில் ஜெபமாலைத் தாசர் சபையின் பிறப்பிடம் இவ்வூரே என்பது அச்சபையின் சொந்தக் கூற்றை மட்டுமே சார்ந்துள்ளது. இன்றும் அச்சபைத் தந்தையர் பாத்திமாகிரியில் தங்கள் இல்லத்தைப் பேணி வருகின்றனர்; சேவைட் சகோதரிகள், பெத்தானி சகோதரிகளுடன் இணைந்து இன்றளவும் அவர்கள் பங்கு வாழ்வின் ஓர் அங்கமாய் இருக்கின்றனர்.

பங்கு மரபுParish history 2026 Rosarians (CR)

1892–1970

கல்வி நகரம்

கிராமத்துச் சிறுமிகளுக்கு எழுத்துக் கற்பித்த அருட்சகோதரிகள், லேஸ் வேலைக்கும் ஊசி வேலைக்குமான ஒரு பள்ளி, இறுதியில் 40 படுக்கைகள் கொண்ட ஒரு மருத்துவமனை: ஓர் ஏழைப் பங்கு தனக்குத் தானே கட்டிக்கொண்ட கல்விக்கும் நலமளிப்புக்குமான ஏணி.

01 / 03

1892

அருட்சகோதரிகளும் பெண்கள் பள்ளியும்

1892-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதத்தில், 1876-ஆம் ஆண்டு திருச்சிராப்பள்ளியில் உருவான இந்திய அருட்சகோதரிகளின் சபையான ஏழு வியாகுல அன்னையின் அருட்சகோதரிகள் 65 பேராக இருந்தனர்; அந்நகருக்கு அப்பால் அவர்கள் கொண்டிருந்த நான்கு இல்லங்களுள் ஒன்றாக வடக்கன்குளத்தை இயேசு சபை வரலாற்றாசிரியர் அகுஸ்த் ஜான் குறிப்பிடுகிறார். சிறுமியருக்குக் கல்வி அளிப்பதே அவர்களின் தனிச்சிறப்புப் பணி என்றும், "எங்கும் அவர்கள் செழித்தோங்கும் பள்ளிகளை நடத்துகின்றனர்" என்றும் அவர் எழுதுகிறார். அந்த இந்திய அருட்சகோதரிகள் மடத்தின் ஆன்மிகக் குருவாகவும், அதன் பள்ளியின் இயக்குநராகவும் இங்கிருந்த அருட்தந்தை இருந்ததை இயேசு சபையின் ரோமைப் பதிவேடு குறித்து வைக்கிறது — 1900-ஆம் ஆண்டிலும், மீண்டும் 1914-ஆம் ஆண்டு அருட்தந்தை கௌசானல் அவர்கள் காலத்திலும்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுARSI 1900 ARSI 1914 Stuart 1879 Auguste Jean 1894

02 / 03

சுமார் 1922

லேஸ் தொழிற்பள்ளியும் தையல் நிலையமும்

1921-ஆம் ஆண்டில் அருட்சகோதரிகளின் ஊசி வேலைப் பள்ளியை ஓர் ஆய்வாளர் வந்து பார்வையிட்டார் என்றும், 1922-ஆம் ஆண்டு முதல் அச்சகோதரிகள் ஊசி வேலை, சித்திரத் தையல், லேஸ், பின்னல், ஆடை தைத்தல் ஆகியவற்றைக் கற்பித்தனர் என்றும், 1966-ஆம் ஆண்டில் தையல் பள்ளியின் முழுப் பொறுப்பும் அவர்களிடமே ஒப்படைக்கப்பட்டது என்றும் இப்பங்கின் சொந்த வரலாறு பதிவு செய்கிறது. இந்த ஆண்டுகள் இப்பங்கு தன்னைப் பற்றித் தானே சொல்லும் கூற்று. பள்ளியைப் பற்றியோ ஐயமில்லை: ஆர்.சி. லேஸ் தொழிற்பள்ளியை இப்பங்கின் பணிகளுள் ஒன்றாக மறைமாவட்டம் இன்றும் குறிப்பிடுகிறது; ஒசானம் தையல் நிலையமும் இப்பங்கின் சொந்தப் பட்டியலில் அதனருகே நிற்கிறது.

பங்கு மரபு150-Year Souvenir Diocese page

03 / 03

1970

பெத்தானி சகோதரிகளும் புனித தோமையார் மருத்துவமனையும்

தம் மக்களுக்கு மருத்துவப் பராமரிப்பு தேவை என்பதை உணர்ந்த அன்றைய பங்குத் தந்தை மரிய ஞானம் அவர்கள், பெத்தானியின் குழந்தை தெரேசாள் அருட்சகோதரிகளை அழைத்தார். நான்கு சகோதரிகள் 1970-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 27-ஆம் நாள் வந்து, ஒரு வாடகை வீட்டில் தங்கள் நலமளிக்கும் பணியைத் தொடங்கினர்; பின்னர் மிசெரியோர் நிறுவனத்தின் உதவியுடன், இன்று அது நிற்கும் அதே இடத்தில் புனித தோமையார் மருத்துவமனையைக் கட்டினர். அது 40 படுக்கைகளும் அறுவைச் சிகிச்சை அறையும் கொண்டதாக வளர்ந்துள்ளது; 25 முதல் 30 கிராமங்களுக்குச் சேவை செய்வதாக அச்சகோதரிகளின் சொந்தப் பதிவே கூறுகிறது. இன்றளவும் அவர்களே அதைப் பேணி வருகின்றனர்.

பங்கு மரபுBethany Sisters

1993–இன்று வரை

திருத்தலமும் புனிதரும்

திருத்தலமாக அறிவிக்கப்பட்டு, புதிய கொடிமரத்தால் சிறப்புற்று, தன் சுவர்களுக்குள் திருமுழுக்குப் பெற்றவர் புனிதராக அறிவிக்கப்பட்டதில் மகிழ்ந்து — சின்ன ரோமாபுரி இன்றும் செழித்தோங்கும் மரியன்னைத் திருப்பயண நகராக வாழ்கிறது.

01 / 06

1993

திருத்தலமாக அறிவிக்கப்படுகிறது

1993-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 6-ஆம் நாள், தூத்துக்குடியின் ஆயர் எஸ்.டி. அமலநாதர் அவர்கள் திருக்குடும்ப ஆலயத்தை அர்ச்சித்து, அதைப் புனிதத் திருத்தலமாக அறிவித்தார். அவ்வாண்டைய ஒவ்வொரு சான்றும் இதை அதன் பழைய அர்ப்பணப் பெயரான திருக்குடும்ப ஆலயம் என்றே குறிக்கிறது; இன்று இது தாங்கும் "விண்ணேற்பு மாதா திருத்தலம்" என்னும் மரியன்னைப் பெயர், 2022-ஆம் ஆண்டு மறைமாவட்டக் கடிதங்களில்தான் முதன்முதலில் காணப்படுகிறது. இந்தப் பெருமையுடன், மாதந்தோறும் முதல் சனிக்கிழமை நவநாள் செபமும் ஆராதனையும் கொண்ட பக்திமுயற்சி ஒன்று தொடங்கியது; திருப்பயணிகள் இன்றுவரை அதைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர்.

பங்கு மரபு150-Year Souvenir Parish history 2026 Diocese page

02 / 06

2014

திருவிழாத் தேர் புதிதாக வடிவமைக்கப்படுகிறது

2014-ஆம் ஆண்டில், விண்ணேற்பு மாதாவின் திருவிழாத் தேர் ஒன்றை இப்பங்கு புதிதாக வடிவமைத்துக் கட்டியது. 1891-ஆம் ஆண்டில் உள்ளூர் வடவைச் சிற்பிகளால் செய்யப்பட்டு, நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அன்னையைச் சுமந்து வந்த 35 அடி தேரின் இடத்தை அது ஏற்றது; அந்தப் பழைய தேர் இப்போது பயணிகள் மாதாவைத் தாங்கும் தொட்டிலாக ஓய்வுகொள்கிறது. அதே ஆண்டுகளில், மாதா காட்சித் திருத்தலத்தின் கல்வாரிச் சிற்றாலயம் நிறைவுபெற்று, புனித தேவசகாயம் பிள்ளை, புனித அருளானந்தர் ஆகியோரின் திருவுருவங்கள் நிறுவப்பட்டன.

பங்கு மரபு150-Year Souvenir CatholicTamil

03 / 06

2021

கொடிமரம் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறது

இப்பங்கின் சொந்த ஆண்டுவிழா மலரின் பதிவுப்படி, 2021-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 6-ஆம் நாள் மேதகு ஆயர் ஸ்டீபன் அந்தோனி அவர்கள் கொடிமரத்தை அர்ச்சித்தார்; அக்கொடிமரம் பங்குத் தந்தை ஜான் பிரிட்டோ அவர்களின் காலத்தில் நிறுவப்பட்டது. அந்நாள் பத்து நாள் பெருங்கூர் திருவிழாவின் தொடக்க நாள்; அத்திருவிழா ஆகஸ்ட் 15-ஆம் நாள் விண்ணேற்புப் பெருவிழாவுடன் நிறைவடைகிறது. 1993-ஆம் ஆண்டு இவ்வாலயம் திருத்தலமாக அறிவிக்கப்பட்டதும் ஆண்டின் அதே நாளில்தான்.

பங்கு மரபுபங்கின் சொந்தப் பதிவு. பங்கிற்கு வெளியே எந்த ஆதாரமும் இல்லை.

04 / 06

2022

புனித தேவசகாயம் பிள்ளை, இந்தியாவின் முதல் பொதுநிலைப் புனிதர்

2022-ஆம் ஆண்டு மே 15-ஆம் நாள், 1745-ஆம் ஆண்டு மே 14-ஆம் நாள் இந்த ஆலயத்தில் திருமுழுக்குப் பெற்ற தேவசகாயம் பிள்ளையைத் திருத்தந்தை பிரான்சிஸ் அவர்கள் புனிதராக அறிவித்தார்; பீடங்களுக்கு உயர்த்தப்பட்ட முதல் இந்தியப் பொதுநிலையாளர் அவரே. 1894-ஆம் ஆண்டில், இயேசு சபை வரலாற்றாசிரியர் அகுஸ்த் ஜான், அவருடைய ஆடையின் ஒரு பகுதியையும், அவர் கட்டப்பட்டிருந்த சங்கிலிகளையும் இந்த ஆலயம் வைத்திருந்ததாகப் பதிவு செய்தார். திருவிதாங்கூர் அரசவை அலுவலராக அவர் அணிந்திருந்த தலைப்பாகை இங்கே பாதுகாக்கப்படுவதாக மறைமாவட்டம் பதிவு செய்கிறது; ஒவ்வொரு ஆகஸ்ட் 15-ஆம் நாளும் அது கண்ணாடிப் பெட்டியில் வணக்கத்திற்காகக் காட்சிக்கு வைக்கப்படுகிறது.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுVatican News Osservatore Romano Pope Francis 2022 Holy See 2022 Auguste Jean 1894 Diocese page

05 / 06

2012–2025

இந்தியப் பொதுநிலையினரின் பாதுகாவலர்

2022-இல் தொடங்கவுமில்லை, முடியவுமில்லை. 2012 ஜூன் மாதத்தில் திருத்தந்தை பதினாறாம் பெனடிக்ட் அவர்கள் அவரது இரத்தசாட்சியத்தை ஏற்றார்; அதே ஆண்டு டிசம்பர் 2-ஆம் நாள், திருத்தந்தையின் பெயரால், கர்தினால் ஆஞ்செலோ அமாத்தோ அவர்கள் நாகர்கோவிலில் தேவசகாயத்தை அருளாளராக அறிவித்தார். திருத்தந்தை பிரான்சிஸ் அவர்கள் 2020 பிப்ரவரியில் புதுமையை ஏற்று, 2022 மே மாதத்தில் அவரைப் புனிதராக அறிவித்தார். பின்னர், 2025 ஜூலை 16-ஆம் நாளிட்ட ஆணையின்படி, "இந்தியப் பொதுநிலையினரின் பாதுகாவலர்" எனத் திருப்பீடம் அவரை அறிவித்தது; அக்டோபர் 15-ஆம் நாள் அது முறையாகப் பறைசாற்றப்பட்டது. இவ்வாலயத்தில் திருமுழுக்குப் பெற்றவரே இன்று இந்நாட்டின் ஒவ்வொரு பொதுநிலைக் கத்தோலிக்கருக்கும் பாதுகாவலர்.

ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுOsservatore Romano Pope Francis 2022 CCBI 2025

06 / 06

இன்று

இன்றைய சின்ன ரோமாபுரி

வடக்கன்குளம் இன்று பெருவாரியாகக் கத்தோலிக்க நகரம்; கல்வியறிவிலும் குறிப்பிடத்தக்கது: 2011-ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு இந்நகரின் மொத்த மக்கள்தொகையை 9,220 எனவும், அவர்களுள் 94 விழுக்காட்டினர் எழுத்தறிவு பெற்றவர்கள் எனவும் தருகிறது. அன்பியங்கள் (அடிப்படைக் கிறிஸ்தவ சமூகங்கள்) வழியாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட, சுமார் 4,000 குடும்பங்களில் சுமார் 10,500 கத்தோலிக்கர் என இப்பங்கு கணக்கிடுகிறது; மறைமாவட்டத்தின் சொந்தப் பதிவேடோ சுமார் 1,600 குடும்பங்களில் சுமார் 7,350 பேர் எனக் குறிக்கிறது. மாபெரும் ஆகஸ்ட் பெருங்கூர் திருவிழா, ஆகஸ்ட் 15-ஆம் நாள் அதிகாலையில் நடைபெறும் தேர் ஊர்வலத்திற்காக இன்றும் ஏறக்குறைய ஒரு லட்சம் திருப்பயணிகளை ஈர்க்கிறது — 2022-ஆம் ஆண்டு மாலைமலர் நாளிதழ் அவ்வாறே செய்தி வெளியிட்டது; அவர்களுள் பலர் கேரளாவிலிருந்து கடந்து வருகின்றனர். மாதந்தோறும் வெளியாகும் "வடவை மாதா மலர்" இதழ் வழியாகவும், தன் நேரடி ஒளிபரப்புகள் வழியாகவும் இப்பங்கு தன் விசுவாசிகளை நெருக்கமாக வைத்திருக்கிறது.

பங்கு மரபுCensus 2011 Maalaimalar 2022 Parish history 2026 Diocese page