மூலங்களும் மேலதிக வாசிப்பும்

திருப்பீடம் — புனித தேவசகாயம் பிள்ளையின் திருமுழுக்கு இங்கே நிகழ்ந்தது குறித்து

இவ்வூரைப் பற்றிய, மிகச் சிறந்த சான்றுகளைக் கொண்ட செய்தி நம்மிடமிருந்து வந்ததல்ல. புனித தேவசகாயம் பிள்ளை 1745-ல் வடக்கன்குளத்தில் திருமுழுக்குப் பெற்றார் என்பதைத் திருப்பீடத்தின் சொந்த ஆவணங்களே பதிவு செய்கின்றன; 2022-ல் அவர் புனிதராக அறிவிக்கப்பட்டதன் மூலம் அது முத்திரையிடப்பட்டது.

• Vatican News — the canonisation of Devasahayam Pillai

  Holy See news service, 2021 · இணையத்தில் இலவசமாக வாசிக்கலாம்

  அவர் “வடக்கன்குளம் ஊரின் கத்தோலிக்க ஆலயத்தில்… இயேசு சபை அருட்தந்தை புத்தாரி அவர்களால் திருமுழுக்குப் பெற்றார்” என்று இது கூறுகிறது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• John Elphinston, Vice-Postulator of the cause — L'Osservatore Romano

  Weekly Edition in English, 5 December 2012, p. 11 · இணையத்தில் இலவசமாக வாசிக்கலாம்

  இடத்தையும் நாளையும் சேர்த்தே இது குறிக்கிறது: அருட்தந்தை புத்தாரி “ஒன்பது மாதங்கள் அவருக்கு மறைக்கல்வி கற்பித்து, 1745 மே 14 அன்று அவருக்குத் திருமுழுக்கு அளித்தார்”.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Homily at the Canonisation Mass, 15 May 2022

  Pope Francis · இணையத்தில் இலவசமாக வாசிக்கலாம்

  புனிதராக அறிவிக்கும் நிகழ்வே இது — “Lazzaro, detto Devasahayam”.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Dicastero delle Cause dei Santi — Canonizzazioni — 15 May 2022

  The Holy See's own record of the rite · இணையத்தில் இலவசமாக வாசிக்கலாம்

  அன்று புனிதராக அறிவிக்கப்பட்ட பத்துப் பேரின் வரிசையில் “Lazzaro, detto Devasahayam” என்று பதிவு செய்யும் அதிகாரப்பூர்வ ஆவணம்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Conference of Catholic Bishops of India — St Devasahayam declared Patron of the Laity in India

  Decree of the Dicastery for Divine Worship, 16 July 2025; proclaimed 15 October 2025 · இணையத்தில் இலவசமாக வாசிக்கலாம்

  இப்பங்கைத் தொடும் திருப்பீடத்தின் மிகச் சமீபத்திய நடவடிக்கை. இந்திய ஆயர்களின் மனுவின் பேரில், 1745 மே 14 அன்று இவ்வாலயத்தில் திருமுழுக்குப் பெற்ற இப்புனிதர், இந்தியப் பொதுநிலையினரின் பாதுகாவலராக உறுதி செய்யப்பட்டார்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

நிறுவனர், தமது சொந்த வார்த்தைகளில்

• St John de Britto, S.J. — Letter from the prison of Oriyur, 3 February 1693

  Written the night before his death; printed in Bertrand, La Mission du Maduré, vol. III

  இப்பங்கை நிறுவிய புனிதர், தமது சொந்தக் கையால்: “எனக்கு எதிராகச் சுமத்தப்பட்டுள்ள குற்றம் முழுவதும், மெய்யான கடவுளின் வேதத்தை நான் போதிப்பது ஒன்றே…”

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Jean-Baptiste de Maldonado, S.J. — Illustre certamen R.P. Joannis de Britto

  Antwerp, 1697

  புனித அருளானந்தரின் இரத்தசாட்சியத்தை அச்சில் பதிவு செய்த மிகப் பழைய நூல்; அவரது மரணத்திற்கு நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பின் வெளியானது. அதன் தலைப்பு ஒன்றே அந்நாளை உறுதிப்படுத்திவிடுகிறது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Giuseppe Boero, S.J. — Vita del beato Giovanni de Britto

  Rome: La Civiltà Cattolica, 1853 — Italian

  அருளாளராக அறிவிக்கும் நிகழ்வுக்காக உரோமையில் எழுதப்பட்ட நிறுவனரின் வாழ்க்கை வரலாறு. ஃபேபரின் நூலைப் போலவே இதுவும் பதினேழாம் நூற்றாண்டு இயேசு சபை ஆவணத் தொகுப்பிலிருந்தே இறங்கி வருகிறது; எனவே இது மரபைச் சோதிக்கவில்லை, மரபை வழிமொழிகிறது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

இயேசு சபை ஆவணக்காப்பகங்கள்

வடக்கன்குளம் மதுரைப் பணிக்களத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இயேசு சபைப் பங்காக இருந்தது. இங்கே யார் இருந்தார்கள் என்பதை ஆண்டுக்கு ஆண்டு சபையின் சொந்தப் பதிவேடுகளே குறித்து வைத்துள்ளன.

• Archivum Romanum Societatis Iesu (ARSI), Rome

  Province catalogues, Provincia Tolosana · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  1872-ஆம் ஆண்டுப் பட்டியல், சகோதரர் ஜோசப் பெர்கந்தால் அவர்களை “Ædif. eccl. Vadakencoulam” என்று பதிவு செய்கிறது — வடக்கன்குளத்து ஆலயத்தைக் கட்டியவர் என்று, அது ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட அதே ஆண்டில். பங்கின் சொந்த வரலாறு பெயர் சொல்லும் கட்டிடக் கலைஞரை வெளியிலிருந்து உறுதிப்படுத்தும் சான்று இதுவே.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Catalogus Provinciae Tolosanae S.J., 1900

  ARSI, Rome — Madurai Mission, station 3 · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  “3. Vadakenkoulam. P. Marianus Dayriam, Cur. ag. paroch. et conv. monial. ind. sept. Dol. B. M. V., Dir. schol.” வடக்கன்குளத்தின் அருட்தந்தையை, ஏழு வியாகுல அன்னையின் இந்திய அருட்சகோதரிகளின் மடத்திற்கு ஆன்மிகக் குருவாகவும், அதன் பள்ளியின் இயக்குநராகவும் சபையின் சொந்தப் பதிவேடு குறித்து வைக்கிறது — இலத்தீன் மொழியில், உரோமையில், 1900-ஆம் ஆண்டில்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Catalogus Provinciae Tolosanae S.J., 1914

  ARSI, Rome — p. 57 · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  “16. Vadakankulam. P. Adrianus Caussanel, Cur. ag. par. et conv. mon Ind. Sept. Dol. B. M. V.” — சபையின் சொந்தப் பதிவேடு, இலத்தீனில், உரோமையில்: வடக்கன்குளத்தின் அருட்தந்தை, பங்குத் தந்தையாகவும், ஏழு வியாகுல அன்னையின் இந்திய அருட்சகோதரிகளின் மடத்திற்கு ஆன்மிகக் குருவாகவும். இக்குறிப்பு முன்பு “Cur. ag. par.” என்பதோடு நின்று, வரியின் மீதிப் பகுதியை விட்டுவிட்டிருந்தது; அது நாமே நமக்கு ஏற்படுத்திக்கொண்ட ஒரு சிறு காயம் — /history பக்கத்தில் 1892-ஆம் ஆண்டு நிகழ்வு இப்பட்டியலை மேற்கோள் காட்டுவதே அந்த மடம் பற்றிய சொற்றொடருக்காகத்தான்; நமது சொந்த ஆதாரத்தையே நாம் வெட்டி எறிந்துகொண்டிருந்தோம். மறுபுறம் ஓர் எச்சரிக்கை. நாம் பார்த்த பட்டியல்களில் கௌசானல் அவர்களை இப்பங்கில் நிறுத்தும் ஒரே ஆண்டு இதுதான் — 1900-ஆம் ஆண்டுப் பட்டியலில் இங்கே வேறோர் அருட்தந்தை இருக்கிறார்; 1921-ஆம் ஆண்டுப் பட்டியல் அவரைக் கல்லிக்குளத்தில் காட்டுகிறது; பங்கின் சொந்தப் பட்டியலோ அவருக்கு 1910–1919 எனத் தருகிறது. எனவே இப்பதிவு 1914-ல் அவர் இங்கு இருந்தார் என்பதை உறுதி செய்கிறதே தவிர, நாற்பத்திரண்டு ஆண்டு வாசத்தைத் தானாகவே அது தாங்க முடியாது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Catalogus Missionis Madurensis, 1921

  ARSI, Rome — p. 13 · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  “28. Vadakenkulam — STATIO S. FAMILIÆ.” இது திருக்குடும்பத்தின் பணிநிலையம் என்று இயேசு சபை இலத்தீனில் பதிவு செய்கிறது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Jesuit Madurai Province Archives (JEMPARC), Shembaganur

  Book 450 — Diary of Fr A. Caussanel, S.J., at Vadakenkulam, 1881–1923 · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  இவ்வாலயத்திற்கே உரிய, அச்சிடப்படாத ஆவணங்களுள் மிக முக்கியமானது; /history பக்கத்தில் “சின்ன ரோமாபுரி” பகுதியின் கௌசானல் நிகழ்வில் இது மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது — அங்கே, பங்கு தன் கடந்த காலத்தைப் பற்றி வைத்திருக்கும் சொந்தப் பதிவே பேசப்படும் பொருள். இந்நூல் என்னவென்பதற்கு “நாட்குறிப்பு” என்பதைவிடத் தெளிவான ஒரு சொல் தேவை. கௌசானல் அவர்கள் “des diaires, une histoire du pays” எழுதினார் என்றும், “recherche les vieux manuscrits et les déchiffre” — பழைய கையெழுத்துப் படிகளைத் தேடிக் கண்டெடுத்து அவற்றை வாசித்து விளக்கினார் — என்றும் பணிக்களத்தின் சொந்த இதழே கூறுகிறது. எனவே நூல் 450 என்பது பழைய ஆவணங்களிலிருந்து தொகுக்கப்பட்ட ஒன்று; நாற்பத்திரண்டு ஆண்டுகள் வாழ்ந்தபடியே நாளுக்கு நாள் எழுதப்பட்ட குறிப்பு அல்ல: கௌசானல் 1884-ல்தான் குருப்பட்டம் பெற்றார், 1888 வரை இந்தியாவுக்கே வரவில்லை; ஆகவே 1881 முதல் அவரே அதை எழுதி வந்திருக்க முடியாது. இதுவே அந்நூலைப் பற்றிய உண்மையான — மேலும் சிறந்த — விளக்கம். அது இன்றும் இருக்கிறது; நாம் இன்னும் அதை வாசிக்கவில்லை.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Fr Giovanni Battista Buttari, S.J. — The Buttari manuscript

  ARSI, Malabarica–Historia, vol. 6; printed Loreto, 1844 · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  இவ்வாலயத்தில் புனித தேவசகாயத்திற்குத் திருமுழுக்கு அளித்து, பின்னரும் அவரது பாவசங்கீர்த்தனக் குருவாகவே இருந்த அருட்தந்தையால் எழுதப்பட்டது. தேவசகாயம் மரபு முழுவதற்குமான எழுத்து மூலம் இதுவே.

• Toulouse Province Jesuits — La Mission du Maduré

  Periodical, 1912–1933 — BnF Gallica

  பணிக்களத்தின் சொந்த இதழ். இப்பங்கில் அருட்தந்தை கௌசானல் அவர்கள் ஆற்றிய நீண்ட பணி விவரிக்கப்படுவது இங்குதான்; சூசை-மரியநாதர் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த வயது முதிர்ந்த ஆலயப் பணியாளர் 1930-ல் திருத்தந்தை பதினோராம் பத்திநாதர் அவர்களால் வரவேற்கப்பட்டது பதிவாகியிருப்பதும் இங்குதான்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

வெளியுலகின் பதிவு

அச்சிடப்பட்ட, அரசு சார்ந்த, புள்ளிவிவர மூலங்கள் — இப்பங்கை முகஸ்துதி செய்வதில் எந்த ஆர்வமும் இல்லாதவர்களால் எழுதப்பட்டவை; அவற்றுள் ஒன்று, இவ்வூரின் அருகில் ஒருபோதும் வந்திராத ஒருவரால் எழுதப்பட்டது.

• Paulinus a S. Bartholomaeo, O.C.D. — India Orientalis Christiana

  Rome: Typis Salomonianis, 1794 — p. 158

  ஐரோப்பாவில் அச்சான ஒரு நூலில் இவ்வூர் தோன்றும் மிகப் பழைய இடம்: கொச்சி ஆயரின் கீழ் இருந்த ஆலயங்களின் பட்டியலில் “XIV. Vadakencollam”. நாமே நெடுங்காலமாகத் தவறாக மேற்கோள் காட்டி வந்த ஒரு மூலமும் இதுவே — நமது சொந்தத் தொகுப்பு “Rome 1714, p. 168” எனத் தந்து, அதிலிருந்து “1545-க்குப் பின்” என்று ஒரு நிறுவல் ஆண்டையும் படித்துக்கொள்கிறது. நூலோ உரோமை 1794; பதிவு 158-ஆம் பக்கத்தில் உள்ளது; நிறுவல் ஆண்டு என்று எதுவும் அதில் இல்லவே இல்லை. அந்த உரிமைக்கோரலை அச்சிடுவதைவிடத் திருத்தத்தை அச்சிடுவதையே நாம் விரும்புகிறோம்.

• The bell itself — photographed in the tower

  Parish photograph of the 1861 bell, inscription legible · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  மணிகளின்மேல் உள்ள எழுத்துகள் “ஒருபோதும் புகைப்படம் எடுக்கப்படவில்லை” என்று நமது அறிவுக் களஞ்சியம் பதிவு செய்திருந்தது. அதனால் அவற்றைப் பற்றிய கதை முழுவதுமே — லியோன், பர்டின் வார்ப்பகம், கொடையாளர் — ஒரே ஒரு தமிழ் இணையப் பக்கத்தின்மேல் நின்றது; கொடையாளரின் பெயரில் பங்கின் சொந்த விழா மலரே அப்பக்கத்திற்கு முரணாக இருக்கிறது. இப்போது மணியின் புகைப்படம் ஒன்று இருக்கிறது; அந்த வெண்கலத்தில் “…GRÉGOIRE DE VALENCE…” என்றும் “…ATEUR CASIMIR GRÉGOIRE” என்றும் படிக்க முடிகிறது. காகிதத்தால் முடியாததைப் பொருள் முடித்து வைக்கிறது: தான் கொடுத்த மணியிலேயே கொடையாளரின் பெயர் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Gnanapoo Ammal's tomb — photographed in the parish

  Parish photograph of the monument and its Tamil plaque · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  இரத்தசாட்சியின் மனைவி இங்கே அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளார் என்பதை இப்பக்கத்தால் வெறுமனே சொல்ல மட்டுமே முடிந்தது. அந்நினைவுச் சின்னம் நிற்கிறது; இரத்தசாட்சி தேவசகாயம் பிள்ளையின் மனைவி என்று அதன் பலகை அவரைத் தமிழிலேயே ஞானப்பூ அம்மாள் எனப் பெயரிட்டு, அவரது மறைவின் ஆண்டை 1766 எனத் தருகிறது — இப்பணியில் உள்ள எந்த நூலும் தராத ஒரு செய்தி. அதன் பின்னாலுள்ள வளைவில், INRI பொறிக்கப்பட்ட பழைய கருஞ்சிலுவை ஒன்று நிற்கிறது; பின்னாளில் அதைச் சுற்றி எழுப்பப்பட்ட ஓடு பதித்த கட்டமைப்பைவிட அது பழமையானது.

• The priests' tombs — photographed beside the church

  Parish photographs of the black stone plaques in the tomb row · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  இப்பக்கம் விவரிக்கும் கல்லறை வரிசையை இப்போது வாசிக்க முடியும். அருட்தந்தை விக்தோர் தெல்பெஷ் அவர்களின் கல், அவரது மரணத்தோடு பிறப்பையும் தருகிறது — “NATUS 10 NOV. 1835 · MORTUUS 16 JAN. 1887” — வரிசை முழுவதையும் விளக்கும் ஒரு வரியோடு அது முடிகிறது: “In memoriam Fratris hoc et circumstantia sepulchra sui erexerunt” — இக்கல்லறையையும் அதைச் சுற்றியுள்ளவற்றையும் அவரது சபைச் சகோதரர்களே எழுப்பினர். அருட்தந்தை ரெமிஜியுஸ் ஃபெர்னாண்டஸ் அவர்களின் கல் “AET. SUAE 78 · 4 MAII 1899” எனத் தருகிறது. ஒரு நாளைக் குறித்து நூலும் கல்லும் வேறுபடும்போது, அவரை அடக்கம் செய்தவர்களே செதுக்கிய கல்லுக்கே வெற்றி.

• The shrine decree — photographed in the parish

  Diocese of Tuticorin, decree raising the church to a diocesan shrine; Tamil, sealed and signed · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  1993-ஆம் ஆண்டின் திருத்தல அறிவிப்பு, பங்கும் மறைமாவட்டமும் தங்கள் சொந்த நடவடிக்கையைத் தாங்களே அறிவித்ததன்மேல் மட்டுமே நின்றது என்றும், ஆணையின் வாசகம் நம்மிடம் இல்லை என்றும் இப்பக்கத்தின் தணிக்கை நெடுங்காலமாகப் பதிவு செய்திருந்தது. ஆணையின் புகைப்படம் ஒன்று இருக்கிறது; ஜூலை முதல் அது பங்கின் படக் கோப்புறையில் பட்டியலிடப்படாமலே கிடந்திருக்கிறது. அது திருச்சட்டப் பிரிவைப் பெயர் சொல்லிக் குறிக்கிறது — வடக்கன்குளத்துத் திருக்குடும்ப ஆலயம் “இன்று முதல் 1230-ஆம் திருச்சட்டப்படி மறைமாவட்டத் திருத்தலமாக உயர்த்தப்படுகிறது” — மேலும் 1232–1234 திருச்சட்டங்களின்படியும், மக்கள் பக்தி முயற்சிகள் மற்றும் வழிபாடு பற்றிய வழிகாட்டி நூலின்படியும், மறைமாவட்டத் திருத்தலத்திற்குரிய கடமைகளையும் உரிமைகளையும் தனிச்சிறப்பையும் அதற்கு வழங்குகிறது. 1993 ஆகஸ்ட் 6 அன்று ஆலயத் திருப்பலியில் ஆயர் ச. தெ. அமலநாதர் அவர்களால் இவ்வாணை அறிவிக்கப்பட்டது என்று அது கூறுகிறது. இரண்டு காரியங்களை அது செய்யவில்லை: இது 1993-ஆம் ஆண்டின் மூல ஆவணம் அல்ல — பிற்காலத்து ஆயர் அ. ஸ்டீபன் அவர்களால் கையொப்பமிடப்பட்டு முத்திரையிடப்பட்டது; மேலும் இதுவும் மறைமாவட்டமே மறைமாவட்டத்திற்குச் சாட்சி சொல்வதுதான். அது உறுதி செய்வது இவற்றைத்தான் — சொற்களை, திருச்சட்டப் பிரிவை, பட்டப்பெயரை. 1993-இல் திருத்தலமாக அறிவிக்கப்பட்டது, ஆணையின் சொந்த வார்த்தைகளிலேயே, திருக்குடும்ப ஆலயமே. அதனால்தான் திருத்தலத்தின் இன்றைய மரியன்னை சார்ந்த வடிவத்தை அந்த ஆண்டுக்குள் பின்னோக்கிப் படித்துவிட முடியாது.

• Archives municipales de Lyon — The Burdin bell foundry, Lyon

  Burdin Aîné, 28 rue de Condé — foundry records · இணையத்தில் இலவசமாக வாசிக்கலாம்

  இது எதை நிரூபிக்கிறதோ அதற்காக மட்டுமே மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது; அதற்கு மேல் ஒன்றுமில்லை. பர்டின் வார்ப்பகம் இருந்தது என்பதையும், அந்த ஆண்டுகளில் அது மணிகளை வார்த்துக்கொண்டிருந்தது என்பதையும், பிரான்சு, அல்ஜீரியா, கனடா என்று அவற்றைப் பரவலாக ஏற்றுமதி செய்தது என்பதையும் லியோன் நகர ஆவணக்காப்பகம் உறுதி செய்கிறது; தென்னிந்தியாவின் ஒரு மறைப்பணி ஆலயத்திற்கு ஒரு மணி வந்து சேர்ந்தது முற்றிலும் நம்பத்தகுந்தது என்பதற்குக் காரணம் அதுவே. வடக்கன்குளத்தைப் பற்றி இது எதுவுமே சொல்லவில்லை. கதையை அல்ல, கதை நிகழும் சூழலை மட்டுமே இது வழிமொழிகிறது.

• H. R. Pate — Madras District Gazetteers: Tinnevelly, Vol. I

  Madras: Government Press, 1917

  வடக்கன்குளத்தில் கிறிஸ்தவம் “பதினேழாம் நூற்றாண்டின் இறுதி ஆண்டுகளிலிருந்து தொடங்குகிறது” என்றும், “இன்று நிற்கும் அழகிய ஆலயம்… 1872-ல் நிறைவு பெற்றது” என்றும் இது பதிவு செய்கிறது — பணிக்களத்தின் தொன்மைக்கும், இன்றைய கட்டிடத்தின் ஆண்டுக்கும், வெளியிலிருந்து கிடைக்கும் அரசு சார்ந்த உறுதிப்பாடு.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Robert Caldwell — A Political and General History of the District of Tinnevelly

  Madras: Government Press, 1881

  இப்பங்கு அமைந்துள்ள மாவட்டத்தின் அடித்தள வரலாறு. நம்மைத் திருத்தும் மூலமும் இதுவே: கடற்கரையின் இருபதாயிரம் பரதவர், 1532-ஆம் ஆண்டுப் போர்த்துகீசியப் படையெடுப்பிற்குப் பின், அருட்தந்தை மிக்கேல் வாஸ் அவர்களால் திருமுழுக்குப் பெற்றனர் — புனித சவேரியார் வருவதற்குப் பத்தாண்டுகள் முன்பே.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• G. T. Mackenzie — Christianity in Travancore

  Trivandrum: Government Press, 1901 — p. 80

  திருநெல்வேலியின் ஒரு கத்தோலிக்கத் திருத்தலத்தில் எந்த அக்கறையும் இல்லாத ஒரு பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளரின் ஆய்வு; மறுபக்கத்திலிருந்து அத்திருமுழுக்கைத் தெளிவாகவே பதிவு செய்கிறது: அருட்தந்தை புத்தாரி “1745-ல், இரத்தசாட்சியாக மதிக்கப்படும், திருவிதாங்கூரைச் சேர்ந்த மனமாற்றம் பெற்ற ஒருவருக்குத் திருமுழுக்கு அளித்தார்”; அவர் நல்ல குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர், இராஜாவின் அரசவையில் பதவி வகித்தவர், “அப்போது முப்பத்திரண்டு வயதுடையவராய்த் திருமுழுக்குப் பெற்று” தேவசகாயம் என்னும் பெயரைச் சூடிக்கொண்டார். பங்கின் மையச் செய்தியான 1745-க்கு வெளியிலிருந்து கிடைக்கும் தனிச் சான்று — அம்மனிதரின் நிலை, அவரது வயது, அந்த இடம்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• K. N. Krishnaswami Ayyar — Madras District Gazetteers: Tinnevelly — Statistical Appendix & Supplement

  Madras: Government Press, 1934 — p. 169

  பேட்டின் மாவட்டக் கையேட்டிற்கான அரசின் இணைப்பு; பங்கின் “வெறுமையான” ஆண்டுகளைத் தலைகீழாக்குகிறது: இயேசு சபையினர் இல்லாத அறுபத்துமூன்று ஆண்டுகளில், “உள்நாட்டுப் பணிக்களத்தின் ஒரே மையமாக வடக்கன்குளமே ஆயிற்று; அதற்குக் கீழ் நான்கு கோட்ட மையங்கள் இருந்தன… சேந்தமங்கலம், ஆண்டிபட்டி, காமநாயக்கன்பட்டி, மற்றும் வடக்கன்குளமே” — 1837-ல் புதிய இயேசு சபையினரிடம் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்படும் வரை, கொச்சியிலிருந்தே இது கவனிக்கப்பட்டது. அப்பக்கத்திலிருந்து அவ்வொரு வாக்கியத்தை மட்டுமே நாம் மேற்கோள் காட்டுகிறோம்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Anonymous, in The Month — “A Visit to the Pearl Fishery Coast”, Part IV

  London: The Month, vol. LXVII no. 304, October 1889 — pp. 254–257

  ஓர் ஆங்கில இயேசு சபை மாத இதழ்; இவ்வாலயத்தில் தான் கழித்த கிறிஸ்து பிறப்பு விழாவைப் பற்றி ஒரு பயணி எழுதிய பதிவை அச்சிட்டது. வந்து சேர்ந்ததை அவர் விவரிக்கிறார் — தோரணங்கள் கட்டப்பட்ட நீண்ட தெருவின் முடிவில் அகன்ற முகப்பு, காத்திருக்கும் இரண்டாயிரம் பேர் — பின்னர் நள்ளிரவுத் திருப்பலி: மக்கள் “ஆவிகளைப் போல அமைதியாகவும் மெல்லவும்… தங்கள் நீண்ட வெண்ணிற ஆடைகளைப் போர்த்திக்கொண்டு” உள்ளே நுழைகிறார்கள்; கல்தளத்தில் வெறுங்காலுடன்; இரு நடைகளும் மாறி மாறிப் பாடுகின்றன; நற்கருணை வேளையில் “திருமேசையின் முன் எல்லா வேறுபாடுகளும் மறைந்துபோயின”. இரு நூற்றாண்டுகளாக ஒரே குடும்பத்தில் நீடித்த ஆலயப் பணியாளர் பொறுப்பையும், புனித தேவசகாயத்தின் திருஎச்சப் பேழையை எழுதியவருக்குக் காட்டி, தலைப்பாகையையும் விலங்குகளையும் அவர் பரிசோதிக்க அனுமதித்ததையும் அதே பக்கங்கள் பதிவு செய்கின்றன. புனிதர் பட்ட நடவடிக்கை தொடங்குவதற்கு முப்பத்துமூன்று ஆண்டுகள் முன்பு, கட்டிடத்திற்குள்ளேயே நின்ற வெளியார் ஒருவரின் நேரடிச் சாட்சியம்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Anonymous, in Études religieuses — “Voyage à la Côte de Pêcherie”

  Paris: Études, vol. 46, 1889 — pp. 619–623

  The Month இதழில் “A Visit to the Pearl Fishery Coast” என ஆங்கிலத்தில் வெளிவந்த அதே பதிவின் பிரெஞ்சு மூலம். இரண்டு சாட்சிகள் அல்ல — ஒரே சாட்சி இரு மொழிகளில். வாசிப்பவர் தம்மால் வாசிக்க முடிந்ததைத் திறந்துகொள்ளட்டும் என்பதற்காகவே இரண்டையும் மேற்கோள் காட்டுகிறோம்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• C. M. Agur — Church History of Travancore

  Madras: SPS Press, 1903 — pp. 281, 317

  கத்தோலிக்க மரபுக்கு வெளியிலிருந்து எழுதப்பட்ட ஒரு திருச்சபை வரலாறு; அதனாலேயே நட்பான ஒரு மூலத்தைவிட இது மதிப்புமிக்கது. இவ்வாலயத்தின் விண்ணேற்பு மாதா திருவிழாவை — “மலபாரின் பலரும் ஆண்டுதோறும் செல்வது வழக்கமான இடம்” என்று — இது பதிவு செய்கிறது; கேரளப் பக்கத்திலிருந்து வரும் அத்திருப்பயணம், அதைப் பற்றிய எந்த நவீன விவரிப்புக்கும் தலைமுறைகள் முன்பே ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இங்கே தமது திருமுழுக்கின்போது அருட்தந்தை தயங்கியபோது தேவசகாயம் பிள்ளை சொன்ன வார்த்தைகளையும் இது தருகிறது: “தாமதிப்பதற்குக் காரணமே இல்லை. இது கட்டாயத் திருமுழுக்கு அல்ல… எதன் ஒளியை நான் பெற்றேனோ, எதைக் குறித்து நான் உறுதி கொண்டேனோ, அந்த உண்மையைக் காப்பாற்ற என் உயிரையும் நான் தருவேன்.”

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Sir J. C. Molony — A Book of South India

  London: Methuen, 1926 — p. 128

  பங்குத் தந்தை அருட்தந்தை அத்ரியன் கௌசானல் அவர்களைத் தேடி வடக்கன்குளத்திற்கு வந்ததை மாவட்ட ஆட்சியரே எழுதிய பதிவு; ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் அவருக்கு இருந்த பெயர், “அதிகாரத்தைக் கேலி செய்பவர்” என்பதே. அந்த “வலுசர்ப்பத்தை” அதன் குகைவரை துரத்திச் செல்லப் புறப்பட்ட மாலனி, அங்கே கண்டதோ பாலை மட்டுமே உண்டு வாழ்ந்த ஒருவரை — வந்தவருக்குத் தாமே சமைத்துப் பரிமாறி, அவர் உண்பதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தவரை; குருவாக இருந்த அளவுக்கே தம் மக்களுக்கு மருத்துவராகவும் இருந்தவரை. இன்னும் பதிப்புரிமையில் உள்ளது: மேற்கோள் காட்டுகிறோம், மறுபதிப்புச் செய்வதில்லை.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• A. J. Stuart — A Manual of the Tinnevelly District

  Madras: Government Press, 1879 — p. 62

  இப்பங்கில் எந்த அக்கறையும் இல்லாமல் எழுதப்பட்ட ஒரு பிரிட்டிஷ் மாவட்டக் கையேடு; சுமார் 1864-ஆம் ஆண்டளவில் வடக்கன்குளத்தில் நாட்டு அருட்சகோதரிகளின் மடம் ஒன்று இருந்ததைப் பதிவு செய்கிறது. இவ்வூரின் பெண்களின் துறவற வாழ்வு, நமது சொந்த நூல்கள் எதுவும் சொல்வதைவிடப் பழமையானது என்பதற்கு வெளியிலிருந்து கிடைக்கும் சான்று.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Church Missionary Society — The Church Missionary Intelligencer and Record, vol. V

  London: Church Missionary House, August 1880, pp. 512–513

  வண. ஜான் பில்டர்பெக் (1809–1880) அவர்களின் இரங்கல் குறிப்பு — பங்கின் 1803 பதிவு வடக்கன்குளத்தில் இருந்ததாகச் சொல்லும் அந்த ஐரோப்பியக் குடும்பத்தின் மகன். ஒரு கத்தோலிக்கத் திருத்தலத்தை முகஸ்துதி செய்ய எந்தக் காரணமும் இல்லாத ஒரு சீர்திருத்தத் திருச்சபை மறைப்பணி இதழ், அவர் “இந்தியாவில் பிறந்தவர்… ஒரு உரோமைக் கத்தோலிக்கக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்; அத்திருச்சபையின் குருத்துவத்திற்காகப் பயிற்றுவிக்கப்பட்டவர்” என்று பதிவு செய்கிறது. பில்டர்பெக் குடும்பம் உண்மையிலேயே இருந்தது, கத்தோலிக்கக் குடும்பமாக இருந்தது, தன் மகனைத் திருச்சபைக்கென வளர்த்தது என்பதற்கு வெளியுலகப் பதிவே தரும் உறுதிப்பாடு.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• B. H. Badley — Indian Missionary Directory and Memorial Volume

  Calcutta: Methodist Publishing House, 1886 — p. 37

  மறைப்பணியாளர்களுக்காக மறைப்பணியாளர்களாலேயே எழுதப்பட்ட ஒரு மெதடிஸ்ட் கையேடு: “John Bilderbeck. B. in 1809 in I[ndia]. Was a Roman Catholic.” — “ஜான் பில்டர்பெக். 1809-ல் இந்தியாவில் பிறந்தார். உரோமைக் கத்தோலிக்கராக இருந்தார்.” ஒரே ஒரு வரி; ஆயினும் இத்தளம் இதை மேற்கோள் காட்டும் இரு செய்திகளையும் அது தாங்குகிறது — பில்டர்பெக் குடும்பத்து மகனின் பிறப்பாண்டு, அதாவது அன்னை கண்ணீர் சிந்திய நிகழ்வுக்கு ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பின்; மற்றும் அக்குடும்பத்தின் கத்தோலிக்க விசுவாசம்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• The Catholic Directory of India, 1924

  Diocese of Tuticorin, pp. 173–174 · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  மறைமாவட்டம் நிறுவப்பட்ட இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின், இப்பங்கு எண்ணப்பட்டது: “Vadakankulam… Cath. 4,765, vills. 17: Churches: brick 1, clay 4.” — கத்தோலிக்கர் 4,765; ஊர்கள் 17; ஆலயங்கள்: செங்கல் 1, மண் 4.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Census of India 2011 — Vadakkankulam Census Town

  Town code 643090 · இணையத்தில் இலவசமாக வாசிக்கலாம்

  மக்கள்தொகை 9,220; எழுத்தறிவு 94.28%.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• மாலைமலர் — the Perunkoor festival at Vadakkankulam

  Maalaimalar, a major Tamil daily — 5 August 2022 · இணையத்தில் இலவசமாக வாசிக்கலாம்

  இத்திருத்தலத்தின் உயிர்ப்புள்ள பக்தி வாழ்வுக்கு நம்மிடம் உள்ள ஒரே சாட்சி; பங்கும் அல்ல, மறைமாவட்டமும் அல்ல. திருவிழாவைச் செய்தியாக அளிக்கும் ஒரு நாளிதழ்: ஆகஸ்ட் 15 அன்று அதிகாலை ஒரு மணியளவில் தேர் புறப்படுகிறது; அதற்காக ஒரு லட்சத்திற்கு அண்மையான பக்தர்கள் திரள்கிறார்கள்; அவர்களுள் பலர் கேரளத்திலிருந்து எல்லை கடந்து வருபவர்கள். இத்தளம் நெடுங்காலமாக அச்செய்தியைச் சொல்லிவந்தது — வாசிப்பவர் சரிபார்க்கக்கூடிய எந்த மூலமும் இல்லாமல். இதுவே அந்த மூலம். இது எதுவோ அதுவாகவே வாசிக்கப்பட வேண்டும் — இரவுநேரக் கூட்டத்தைப் பற்றிய ஒரு செய்தியாளரின் மதிப்பீடு; எண்ணிக்கை அல்ல — ஆயினும் நம்மை முகஸ்துதி செய்ய எந்தக் காரணமும் இல்லாத ஒருவர் செய்த மதிப்பீடு அது; திருவிழாவின் அளவைப் பொறுத்தவரை, இந்நூற்பட்டியல் முழுவதிலும் இதுவே ஒரே வெளிச் சாட்சி.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

மதுரைப் பணிக்களத்தின் அச்சிடப்பட்ட வரலாறுகள்

• Léon Besse, S.J. — La Mission du Maduré : Historique de ses Pangous

  Trichinopoly, 1914 — xvi + 749 pp. · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  இப்பங்கைப் பற்றிய பிற்காலப் பதிவுகள் அனைத்தும் — 1803 மரபு உட்பட — இறுதியில் சென்று சேரும் அச்சு மூலம். இதைக் கடுமையாகத் தேடினோம்: archive.org-இல் இது இல்லை; OpenLibrary பதிவில் எந்த மின்படியும் இணைக்கப்படவில்லை; அதன் OCLC எண்ணுக்கும் LCCN எண்ணுக்கும் HathiTrust எதையும் தருவதில்லை; பிரான்சின் தேசிய நூலகம் தன் சொந்தப் படியை இன்னும் மின்வடிவமாக்கவில்லை. நான்கு நேரடிப் படிகள் இருப்பது தெரியும் (பாரிஸ், கான்பெரா, தூலூஸ், சேம்பகனூர்); அவற்றுள் ஒன்றைக்கூட இப்பணியில் உள்ள எவரும் திறந்ததில்லை. போட்டியான ஒரு சாட்சியையும் தேடிப் பார்த்தோம்; எதுவும் கிடைக்கவில்லை: பங்கின் சொந்தக் குறிப்புகள் அகுஸ்த் ஜான், தொகுதி II, பக். 129 என்று சுட்டும் அந்த ஒரே வாய்ப்பு, நாகப்பட்டினத்தில் இருந்த ஒரு கல்லூரியைப் பற்றிய பக்கமாகவே இருக்கிறது. ஜான் அவர்களின் இரு தொகுதிகளிலும் 1803-ஆம் ஆண்டு எங்கும் வரவில்லை; வரவும் முடியாது: அவரது முதல் தொகுதி இயேசு சபை ஒழிக்கப்பட்டதோடு முடிகிறது, இரண்டாம் தொகுதி அது மீண்டும் நிறுவப்பட்டதிலிருந்து தொடங்குகிறது; 1803 அவ்விரண்டுக்கும் இடையிலான இடைவெளியில் விழுகிறது. பெஸ் ஒருவரே சாட்சி; அதை நாம் வெளிப்படையாகவே சொல்கிறோம்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Léon Besse, S.J. — English translation by Fr Moumas, S.J. — New Madurai Mission: Madurai Mission Southern District, Vol. IV (1715–1913)

  Typescript, c.1970s–80s — the parish library's own copy, accession 215 (= JEMPARC Shembaganur, Book 95) · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  பெஸ்ஸின் நூல், இறுதியில், நம்மால் வாசிக்கக்கூடிய ஒரு வடிவத்தில். இப்பணியில் எவரும் அதைத் திறந்ததில்லை என்று மேலே உள்ள பதிவு சொல்கிறது; 2026 ஜூலையில் அது உண்மையாக இல்லாமல் போயிற்று — பங்கின் சொந்த ஆங்கிலத் தட்டச்சுப் பிரதியில் உள்ள வடக்கன்குளம் அத்தியாயத்திலிருந்து (பக். 805–844) ஏழு பக்கங்கள் புகைப்படம் எடுக்கப்பட்டு எழுத்தில் பெயர்க்கப்பட்டன. இது பெஸ்ஸின் எழுத்து; எனவே அதைப் பங்கின் குரலாக அல்ல, பெஸ்ஸின் குரலாகவே வாசிக்கிறோம் — ஆனால் அவரது தயக்கங்களையும் சேர்த்தே வாசிக்கிறோம். ஆலயத்தைக் கட்டியவர் புனித அருளானந்தர் “என்று சொல்லப்படுகிறது” என்று அவர் எழுதும்போது, அவர் ஒரு மரபைப் பதிவு செய்கிறாரே தவிர, ஒரு செய்தியை உறுதியாக அறிவிக்கவில்லை; அவர் கூறுவதற்கு மேல் நாம் அவரை உயர்த்துவதில்லை. இரண்டே வாக்கியங்களுக்குப் பின் அவரே எல்லையை வரைந்துவிடுகிறார் — “இங்கே மரபு வரலாற்று ஆவணங்களைச் சந்திக்கிறது” — அதன் பின்னரே 1701-ஆம் ஆண்டின் ஆண்டறிக்கையை அவர் முன்வைக்கிறார். பணிக்களத்தின் பதிவேடுகளிலிருந்து அவர் தயக்கமின்றித் தருவது இரண்டு: இரு அரசுகளுக்கு இடையிலான ஓர் இடைத்தங்கல் ஊராக இவ்வூர் தோன்றியது என்பதும், அன்று முதல் பங்கு மேற்கோள் காட்டி வரும் 1713-ஆம் ஆண்டுப் புள்ளிவிவரங்களும். இம்மொழிபெயர்ப்பு வெளியிடப்படாத ஓர் அகப் பயன்பாட்டு ஆவணம்: அதை நாம் மேற்கோள் காட்டுகிறோம்; ஒருபோதும் மறுபதிப்புச் செய்வதில்லை.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Léon Besse, S.J. — Father Beschi of the Society of Jesus: His Times and His Writings

  Trichinopoly: St Joseph's Industrial School Press, 1918 — 250 pp.; pp. 42 (and n. 1), 49, 51 · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  மேலே உள்ள பதிவின் அதே பெஸ், அதே பணிக்களத்தைப் பற்றி எழுதிய நூல் — கிடைக்காமல் போன அவரது 1914 வரலாற்றுக்கு மிக அருகில் நம்மால் சென்று வாசிக்க முடிந்தது இதுவே. இப்பங்கை இது இரு இடங்களில் சுமக்கிறது. முதலில், 1714 அக்டோபர் 28-ஆம் நாளின் வார்த்தைப்பாடு: “வடக்கன்குளம் மாவட்டத்தில் இருந்த அவரது அண்டையாரான அருட்தந்தை புரோலியாஸ் அந்தோணி பிராந்தொலினி” அவர்களிடம் பெஸ்கி தமது நான்கு வார்த்தைப்பாடுகளை உரைத்தார் — ஆனால் அது எங்கே நிகழ்ந்தது என்பதைச் சொல்ல பெஸ் முன்வரவில்லை: “அது குருக்கள்பட்டியிலா, வடக்கன்குளத்திலா என்பது நமக்குச் சொல்லப்படவில்லை.” அவரது அடிக்குறிப்பே, இப்பங்கின் சொந்த மரபு அச்சில் ஏறிய மிகப் பழைய இடம்: “ஒரு நாட்டுப்புற மரபின்படி, அருட்தந்தை பெஸ்கி தமது இறுதி வார்த்தைப்பாட்டை வடக்கன்குளத்தில் செய்தார்.” அடுத்து, பக். 49–51-இல், 1714-ஆம் ஆண்டு இவ்வூரிலிருந்தே பிராந்தொலினி தன்னிலையில் எழுதிய கடிதம் இந்நூலில் அச்சாகியுள்ளது — அவ்வாண்டின் வடக்கன்குளத்தை உள்ளிருந்து காட்டும் ஒரே பதிவு இந்நூலகம் முழுவதிலும் இதுவேதான்; மரபு சொல்வதைப்போலவே, அருட்தந்தையின் சொந்த மறைக்கல்வியாளர் இங்கே இருந்தார் என்பதைத் தனித்து உறுதிப்படுத்துவதும் இதுவே. ஓர் அடுக்கை மட்டும் பிரித்துப் பார்க்க வேண்டும்: “வடக்கன்குளம் மாவட்டத்தில்” என்னும் சொற்கள் பணிக்களத் தலைவராக பெஸ்ஸே சேர்த்த அடையாளம், பெஸ்கியுடையவை அல்ல; பெஸ்கியின் கடிதம் “பணிக்களத்தில் எனக்கு மிக அண்மையான உடன்சகோதரர்” என்று மட்டுமே சொல்கிறது. இந்நூலின் மின்படியில் எழுத்து அடுக்கே இல்லை; தமிழ் இணைய நூலகப் படியை நாமே OCR செய்துதான் வாசித்தோம்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• D. Ferroli, S.J. — The Jesuits in Malabar

  2 vols., Bangalore, 1939–1951 — vol. II, p. 354 · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  1713 அக்டோபர் 14 அன்று அருட்தந்தை பெர்னார்ட் தெ சா அவர்களே எழுதிய கடிதத்திலிருந்து, இப்பங்கின் முதல் நிரந்தரக் குருவானவர் கடந்து வந்த கொடுமையை இந்நூல் அச்சிடுகிறது: அவர் பணத்தை மறைத்து வைத்திருக்கிறார் என்று உறுதியாக நம்பியவர்களால் நோய்ப்படுக்கையிலிருந்தே இழுத்துச் செல்லப்பட்டு, “அவரது பற்கள் அனைத்தும் உடைந்து விழும்” அளவுக்கு அடிக்கப்பட்டு, மாவட்டத்தை விட்டே விரட்டப்பட்டார்; மதுரையின் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்றிருந்த அரசி மங்கம்மாளிடம் அருட்தந்தை லெய்னஸ் முறையிட்ட பின்னரே அவர் ஊருக்குத் திரும்பக் கொணரப்பட்டார். 1700 ஜூன் மாதம் அவரைக் கண்ட அருட்தந்தை பியேர் மார்ட்டின் அவர்களே நேரடிச் சாட்சி. இன்னும் பதிப்புரிமையில் உள்ளது: மேற்கோள் காட்டுகிறோம்; அப்பக்கத்தை மறுபதிப்புச் செய்வதில்லை.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Auguste Jean, S.J. — Le Maduré : l'ancienne et la nouvelle mission

  Paris/Bruges, 1894

  இங்கே பணியாற்றிய அருட்தந்தையரைப் பற்றிய மிகச் செழுமையான பிரெஞ்சு மூலம்; அருட்தந்தை ஜோசப் கிரகோயர் அவர்களை இது “l'apôtre de Vadakenkoulam” — வடக்கன்குளத்தின் அப்போஸ்தலர் — என்று அழைக்கிறது; ஆலயம் “திறந்த கவராயத்தின் வடிவில்” கட்டப்பட்டதாக விவரிக்கிறது. புனித தேவசகாயத்தின் திருஎச்சங்களை — “அவரது ஆடையின் ஒரு பகுதியையும், அவரைப் பிணைத்திருந்த விலங்குகளையும்” — இவ்வாலயம் வைத்திருப்பதாகச் சொல்லும் மிகப் பழைய அச்சுச் சாட்சியும் இதுவே (தொகுதி I, பக். 203). தொகுதி I-இல் ஓர் அச்சுப் பிழை உள்ளது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ளுங்கள்: புனித தேவசகாயத்தின் இரத்தசாட்சிய ஆண்டு 1742 எனத் தரப்பட்டுள்ளது; சரியான நாள் 1752 ஜனவரி 14.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Die Katholischen Missionen — Die Katholischen Missionen, March 1885

  Freiburg im Breisgau, March 1885, p. 68

  ஆலயம் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டுப் பதின்மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பின், இக்கட்டிடத்தின் குறிக்கோள் வாசகத்தை முழுமையாக அச்சிட்ட ஒரு ஜெர்மன் கத்தோலிக்க மறைப்பணி மாத இதழ் — பங்கின் சொந்த நூல்களுக்கு வெளியே அதற்கு உள்ள ஒரே சாட்சி. இலத்தீன் ஈரடியையும், அதன் கீழ் ஒரு ஜெர்மன் செய்யுள் மொழிபெயர்ப்பையும் இது தருகிறது; அவ்வெழுத்து பலிபீடத்தில் இருப்பதாகக் குறிக்கிறது. பங்கின் எழுத்துப் பிரதியையும் இது திருத்துகிறது: பங்கு நூல்களில் இலத்தீனுக்கே பொருந்தாத “tribulis ingemnis” என்று இருப்பது, 1885-ஆம் ஆண்டு உரையில் “tribubus geminis” என்று வருகிறது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Anonymous (Jesuit of the Madurai mission) — Monseigneur Alexis Canoz, premier évêque de Trichinopoly

  Paris: Imprimerie D. Dumoulin, 1891, p. 293

  அடிக்கல்லையும் நிறைவுற்ற ஆலயத்தையும் ஆசீர்வதித்த ஆயரின் வாழ்க்கை வரலாறு; இக்கட்டிடம் யாருக்கு எவ்வளவு செலவானது என்பதற்கு ஓர் எண்ணைத் தரும் ஒரே மூலமும் இதுவே: கனோஸ் அத்திட்டத்திற்கு ஒப்புதல் அளித்தார்; பின்னர், “பதினெட்டு ஆண்டுகளாக, அதன் கட்டுமானத்திற்காக ஆண்டுக்குக் குறைந்தது இரண்டாயிரம் ஃபிராங்குகள் தந்தார்.” திட்டம் ஏற்கப்பட்ட ஆண்டையும் — அடிக்கல்லுக்கு ஓராண்டு முன்பான 1854 என்று — இது குறிக்கிறது; மேலும், 1872 ஜூன் 29 அன்று அவர் திரும்பி வந்தது புனித திருத்தூதர்களின் திருவிழாவையும், இவ்வாலயத்தில் தமது ஆயர் அபிஷேகத்தின் இருபத்தைந்தாம் ஆண்டு நிறைவையும் கொண்டாடுவதற்கே என்று பதிவு செய்கிறது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Bishop Alexis Canoz, S.J. — Letter on the visitation of 1848

  Trichinopoly, March 1849 — printed in Bertrand, Lettres édifiantes…, vol. I, p. 250

  1855-ல் இவ்வாலயத்தின் அடிக்கல்லையும், 1872-ல் நிறைவுற்ற ஆலயத்தையும் ஆசீர்வதித்த ஆயர், அடிக்கல் இடப்படுவதற்கு ஏழு ஆண்டுகள் முன்பு, இவ்வூரைப் பற்றித் தமது சொந்தக் கையால் எழுதியது. மலபாரிலிருந்து தமது பணிக்களத்திற்குத் திரும்பியபோது அவர் இவ்வழியாகவே உள்ளே நுழைந்தார்; இவ்விடத்தை “வடக்கன்குளம் — பெரியதும் நல்லதுமான ஒரு கிறிஸ்தவ சமூகம்; அதற்கு நான் மேய்ப்பு வருகை செய்தேன்” என்று குறித்து வைத்தார். அவ்வாண்டின் அளவையும் அதே கடிதம் தருகிறது — ஜனவரி முதல் பயணத்தில்; பன்னிரண்டாயிரத்திற்கும் மேற்பட்டோருக்கு உறுதிபூசுதல்; ஏறத்தாழ இருபதாயிரம் பாவசங்கீர்த்தனங்கள் — மேலும், பெரிய ஆலயத்தைக் கட்டப் பதினேழு ஆண்டுகளைச் செலவிடப்போகிற அருட்தந்தை ஜோசப் கிரகோயர் அப்பயணக் குழுவில் தொடக்கம் முதல் இறுதிவரை உடன் சென்றார் என்றும் பதிவு செய்கிறது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Joseph Bertrand, S.J. — Lettres édifiantes et curieuses de la nouvelle mission du Maduré

  2 vols., 1865

  அருட்தந்தை புத்தாரி இங்கே “இப்போதைய ஆலயத்தின் அடித்தளங்களை இட்டார்” என்றும், அருட்தந்தை தோமஸினி அதை நிறைவு செய்தார் என்றும் இது பதிவு செய்கிறது — முதல் கல் ஆலயத்தை ஒருவருக்குச் சாற்றும் மிகப் பழைய தனிச் சான்று. 1872-ஆம் ஆண்டின் திருக்குடும்ப அர்ப்பணத்திற்கு முன், இவ்வாலயத்தின் பாதுகாவலரும் பட்டப்பெயருக்கு உரியவரும் புனித சவேரியாரே என்பதையும், டிசம்பர் நவநாளோடும் திருவிழாவோடும் அது கொண்டாடப்பட்டது என்பதையும் இது காத்து வைத்திருக்கிறது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Joseph Bertrand, S.J. — La mission du Maduré d'après des documents inédits

  4 vols., Lyon/Paris, 1847–1854 — esp. vol. IV, pp. 100n, 345–346, 382–398

  எந்தப் புனிதர் பட்ட ஆவணத் தொகுப்பும் உருவாவதற்கு ஒரு நூற்றாண்டு முன்பே, பணிக்களத்தின் சொந்த ஆவணங்களிலிருந்து தேவசகாயத்தின் திருமுழுக்கையும் பாடுகளையும் இது பதிவு செய்கிறது. அகுஸ்த் ஜான் அவர்களோடு சேர்ந்து, அத்திருமுழுக்கு இங்கே நிகழ்ந்தது என்பதற்கு உள்ள மிகப் பழைய அச்சுச் சாட்சி. நெடுங்காலமாக மேற்கோள் காட்டப்பட்டுவரும் பாடுகளின் பக்கங்களைத் தாண்டியும் தொகுதி IV இப்பங்கைச் சுமக்கிறது: 1709-ஆம் ஆண்டு ஆண்டறிக்கையில் “வடக்கன்குளக் கோட்டத்தின் தலைவராக” அருட்தந்தை போர்கேசே (பக். 100, அடிக்குறிப்பு); 1714–16-இல், “நான் அப்போது இருந்த வடக்கன்குளத்து ஆலயத்தின் உள்ளிருந்து” ஒரு மறைப்பணியாளர் தன்னிலையில் எழுதிய பதிவு — அடுத்த கோட்டத்தில் பெசுகி இருந்தார் (பக். 345–346); 1745-ல் அவ்வாலயத்தின்மேல் நிகழ்ந்த துன்புறுத்தலும், “[புத்தாரியைத்] தமது நட்பால் சிறப்பித்த” நவாபும் (பக். 385–386); தேவசகாயத்தின் திருமுழுக்கு, பாடுகள், கோட்டாற்றில் அவரது அடக்கம் (பக். 386–398). 1803-ஆம் ஆண்டு அன்னை கண்ணீர் சிந்திய நிகழ்வை இது பதிவு செய்யவில்லை — அது தெசால் (1905), பெஸ் (1914); பெர்த்ராண்ட் அல்ல.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Frederick William Faber — The Lives of… the Ven. John de Britto, S.J.

  London, 1851

  நிறுவனரைப் பற்றி ஆங்கிலத்தில் வெளிவந்த, பரவலாக அறியப்பட்ட மிகப் பழைய வாழ்க்கை வரலாறு; 1693 பிப்ரவரி 3-ஆம் நாளைய அவரது சிறைக் கடிதத்தை ஓர் ஆங்கில வாசகர் இன்றும் காணக்கூடிய நூல். அதற்காகவும், ஓரியூர் இரத்தசாட்சியத்திற்காகவும் மட்டுமே இதை நாம் மேற்கோள் காட்டுகிறோம். இவ்வூரில் நடந்த எதற்கும் இது சான்று அல்ல: வடக்கன்குளத்தை — எந்த எழுத்து வடிவத்திலும் — ஃபேபர் ஒரு முறைகூடக் குறிப்பிடவில்லை. 1685–86-ஆம் ஆண்டுகளின் நிறுவல் நிகழ்வுகளுக்காக இது மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது என்று இக்குறிப்பு முன்பு சொல்லிவந்தது; அது, அவர் ஒருபோதும் சொல்லாத ஓர் உரிமைக்கோரலுக்குப் பின்னால் ஓர் ஆங்கிலப் பெயரை நிறுத்தியது. சிற்றாலயமும் இருநூறு திருமுழுக்குகளும் பங்கின் சொந்த நூல்களின்மேலேயே நிற்கின்றன; ஃபேபர் சுமப்பது நிறுவனரை, நிறுவலை அல்ல.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• J.-B. Dessal, S.J. — Le R. P. Louis Verdier, supérieur de la mission du Maduré

  Paris, 1902

  அதே பணிக்களத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இயேசு சபை அருட்தந்தையால் எழுதப்பட்டது. இவ்வாலயத்தைப் பற்றி அவர் சொல்வது இவ்வளவே: “unique au monde peut-être” — உலகிலேயே ஒரே ஒன்று, ஒருவேளை. அந்தத் தயக்கச் சொல்லைக் காப்பாற்றுவது மதிப்புடையது: பணிக்களத்தின் சொந்த வரலாற்றாசிரியர்கள் அதற்கு மேல் ஒருபோதும் உரிமை கோரியதில்லை.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• J.-B. Dessal, S.J. — Vadakencoulam — son histoire, sa merveille, son jubilé

  Lettres de Gemert, 1905

  1803-ஆம் ஆண்டு அன்னை கண்ணீர் சிந்திய நிகழ்வுக்கு உள்ள மிகப் பழைய அச்சுச் சாட்சி — இதே பணிக்களத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இயேசு சபை அருட்தந்தை, பெஸ்ஸுக்கு ஒன்பது ஆண்டுகள் முன்பே அச்சில், 1803-ஆம் ஆண்டுத் தலைமுறையினரின் பேரக்குழந்தைகள் இன்னும் உயிரோடு இருந்தபோதே எழுதியது. அதே சாட்சிகளையே அவரும் பெயர் சொல்லிக் குறிக்கிறார் (சத்தியவாசகம் பிள்ளையின் மகன் சவேரிமுத்துப் பிள்ளை, “மொன்சியெர் பிர்தெல்பெக்” மற்றும் அவரது மகள் ஹென்றியெட்); அதே இரட்டைக் கதவுகள் கொண்ட மாடத்தையும், அதே காலை பதினொரு மணியளவையும், 1903-ஆம் ஆண்டு நூற்றாண்டு விழாவையும் தருகிறார். பங்கு வெளிப்படையாக இல்லாத இடத்திலும் அவர் வெளிப்படையாக இருக்கிறார்: அன்றைய கோவாக் குருவானவர் ஊரில் இல்லை என்பதையும், இதற்கு ஒப்புதல் அளிக்கும் திருச்சபை ஆவணம் எதுவும் இல்லை என்பதையும் அவர் பதிவு செய்கிறார் — பங்கின் சொந்த விவரிப்புக்கு அருகிலேயே நாம் வைத்திருக்கும் ஓர் எச்சரிக்கை இது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

நவீன ஆய்வு நூல்கள்

• Stephen Neill — A History of Christianity in India: 1707–1858

  Cambridge University Press, 1985

  அக்காலகட்டத்தைப் பற்றிய, தரப்படுத்தப்பட்ட நவீன ஆய்வு வரலாறு; அதுவும் வெளியிலிருந்து எழுதப்பட்டது. இப்பங்கைச் சுற்றியிருந்த பணிக்களத்தின் வடிவத்திற்காக இது மேற்கோள் காட்டப்படுகிறதே தவிர, பங்கின் சொந்தப் புதுமைகளுக்காக அல்ல. வாசிப்பவருக்கு நாம் கடமைப்பட்டிருக்கும் ஒரு திருத்தம் — ஏனெனில் இக்குறிப்பு நெடுங்காலம் ஒரு பிழையைச் சுமந்து வந்தது: பெஸ்ஸை (1914) நாம் மேற்கோள் காட்டும்போது சார்ந்திருக்கும் பக்க எண்ணை நெயிலின் அடிக்குறிப்பே காத்து வைத்திருக்கிறது என்று அது சொல்லிவந்தது. இல்லை. நெயில் பெஸ்ஸை 477-ஆம் பக்கத்தில் மேற்கோள் காட்டுகிறார் — அது கடற்கரைப் பணிநிலையங்களின் பட்டியல்; அதில் வடக்கன்குளம் இல்லை — மேலும் 471–472 பக்கங்களிலும் காட்டுகிறார்; இவ்விரு இடங்களுக்கும் 1803-ஆம் ஆண்டுக் கண்ணீர் நிகழ்வோடு எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. பெஸ் குறித்த நமது மேற்கோள்கள் நிற்கும் அந்த “பக். 730” என்பது, நெயிலைச் சாராமல், பங்கின் சொந்தத் தொகுப்பிலிருந்தே வந்தது; யாரேனும் அந்நூலைத் திறக்கும்வரை அது சரிபார்க்கப்படாததே. பழைய குறிப்பு, நமக்குச் சாதகமான ஒரு வகையில் தவறாக இருந்தது — பங்கின் ஒரு பக்கச் சுட்டிக்குக் கேம்பிரிட்ஜ் அடிக்குறிப்பின் உடையை அது உடுத்தியது. நெயில் உண்மையிலேயே பெஸ்ஸைச் சார்ந்து நிற்கும் இடங்களில், அதன் பின்னுள்ள எச்சரிக்கை இன்னும் நிற்கிறது: அவரும் நமது சொந்த நூல்களும் இரு சாட்சிகளாக அல்லாமல், ஒரே மேற்கோள் மீண்டும் சொல்லப்பட்டதாகவே இருக்கக்கூடும்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Susan Bayly — Saints, Goddesses and Kings

  Cambridge University Press, 1989 — pp. 405–406

  பங்கு வெளியிட்ட எந்த நூலையும் சாராமல், மதுரைப் பணிக்கள ஆவணக்காப்பகத்தில் உள்ள இயேசு சபைக் கையெழுத்துப் படிகளிலிருந்து பணியாற்றும் தென்னிந்தியச் சமய ஆய்வாளர். சாந்தாயி அம்மையாரைப் பற்றிப் பங்கு உரிமை கோருவதைவிட மேலானதை இவர் சொல்கிறார் — அவரை ஊரின் முதல் கிறிஸ்தவர் என்று மட்டும் அல்ல, ஊரையே நிறுவியவர் என்று அழைக்கிறார். இந்நூல் நம்மிடம் இல்லை: இது இரண்டாம் கை மூலமாகவே இங்கு மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது; இன்னும் பதிப்புரிமையிலும் உள்ளது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Robert L. Hardgrave Jr. — The Nadars of Tamilnad

  University of California Press, 1969

  அச்சமூகத்தைப் பற்றிய, தரப்படுத்தப்பட்ட சமூக வரலாறு; இவ்வாலயத்தில் எள்ளளவும் அக்கறை இல்லாமல் எழுதப்பட்டது — இங்கே இது பயனுள்ளதாக இருப்பதற்குக் காரணமும் அதுவே. 1680, ஒரு பெண், 1685-ல் ஓர் ஆலயம் — இவற்றைத் தெளிவான செய்தியாகவே இது பதிவு செய்கிறது; பேய்லி சென்ற வழியிலிருந்து வேறு வழியாகவே இவர் அவற்றை அடைந்தார். இவ்விருவரையும் சேர்த்துப் பார்க்கும்போது, வடக்கன்குளத்தின் நிறுவல் என்பது பங்கு மட்டுமே சொல்லும் ஒன்றாக இல்லாமல் போகிறது. இப்பணியில் இந்நூல் இல்லை: இரண்டாம் கை மூலமாகவே மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது; இன்னும் பதிப்புரிமையிலும் உள்ளது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Vincent Cronin — A Pearl to India: The Life of Roberto de Nobili

  London, 1959

  மூல ஆவணம் அல்ல, ஒரு நவீன வாழ்க்கை வரலாறே — ஆயினும் வெளியிலிருந்து எழுதப்பட்டது; மதுரைப் பணிக்களம் எப்படித் தொடங்கியது என்பதற்கு நம்மிடம் உள்ள மிக முழுமையான விவரிப்பு. கடற்கரையில் நின்ற புனித சவேரியாருக்கும், தென்கோடியின் காட்டுப் பாதையில் நடந்த ஓர் இயேசு சபை அருட்தந்தைக்கும் இடையே இப்பக்கத்தில் விடுபட்டிருந்த இணைப்பை இது தருகிறது: 1606-ல் மதுரையில் ரொபேர்ட்டோ தெ நொபிலி தொடங்கிய உள்நாட்டுப் பணிக்களம்; 1683-ல் அதன் பொறுப்பைப் புனித அருளானந்தர் ஏற்றார்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Margherita Trento — Writing Tamil Catholicism

  Brill, 2022 — open access

  உரோமை, வத்திக்கான், பாரிஸ், சேம்பகனூர் ஆகிய இடங்களின் கையெழுத்துப் படிகளிலிருந்து நேரடியாகவே பணியாற்றுகிறது; இப்பங்கின் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு மறைக்கல்வியாளர்களைப் பற்றிய மிக ஆழமான ஆய்வு. பங்கின் நினைவில் நிற்கும் அந்த ஐரோப்பியக் குடும்பத்திற்குப் பெயர் தந்த நூலும் இதுவே: ஊரின் மறைக்கல்வியாளர் குடும்பங்களைப் பற்றிய 1915-ஆம் ஆண்டு வம்சாவளிக் கையெழுத்துப் படியிலிருந்து பணியாற்றி, “திரு. பில்டர்பெக்” என்பவரை வணிகர் கிறிஸ்டோபர் பில்டர்பெக் (இறப்பு 1817) என்று ட்ரெண்டோ அடையாளம் காண்கிறார் — ஆங்கிலிக்கன் மறைப்பணியாளர் ஜான் பில்டர்பெக்கின் (1809–1880) தந்தை.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• J. Rosario Narchison — Towards a Historiography of Martyr Devasahayam

  in India's Christian Heritage, CHAI, 2011

  தேவசகாயம் மரபு புத்தாரியின் கையெழுத்துப் படியிலிருந்து எப்படி இறங்கி வருகிறது என்பதையும், பின்னாளில் அதனோடு எவை சேர்க்கப்பட்டன என்பதையும் தீர்மானமாகக் காட்டும் ஆய்வு.

• T. Srinivasan — History of Vadakkankulam Church

  BlueRose Publishers, 2021 — ISBN 978-93-5427-365-0

  இவ்வாலயத்திற்கென்றே வெளியிடப்பட்ட ஒரே தனி நூல். இன்றும் அச்சில் கிடைக்கிறது.

பங்கின் சொந்தப் பதிவுகள்

இப்பக்கத்தில் கடைசி; ஒவ்வொரு மேற்கோளிலும் கடைசி — வேண்டுமென்றே. ஒரு பங்கின் சொந்த உரிமைக்கோரலுக்கு அப்பங்கின் சொந்த நூலே மிகவும் பலவீனமான ஆதாரம்; இக்கோட்டுக்கு மேலே உள்ள அனைத்தும் இங்கே இருப்பதற்குக் காரணம், நம்மை முகஸ்துதி செய்ய எந்தக் காரணமும் இல்லாதவர்களால் அவை எழுதப்பட்டவை என்பதே. மேலும் இவை பல சாட்சிகள் அல்ல; ஒரே சாட்சிக் குடும்பம்: பங்கின் ஆங்கில வரலாறு, விழா மலர், மறைமாவட்டப் பக்கம், இரு தமிழ்ப் பக்தி இணையதளங்கள் — இவை அனைத்தும் ஒரே கதையைச் சொல்கின்றன, ஏனெனில் அவை ஒரே சொல்லுதலிலிருந்தே இறங்கி வந்தவை. அவை எதுவோ அதற்காகவே — நம்மைப் பற்றிய நமது சொந்தப் பதிவு என்பதற்காகவே — அவற்றை மேற்கோள் காட்டுகிறோம்; வெளிச் சான்று போலத் தோன்றும்படி அவற்றை ஒன்றன்மேல் ஒன்றாக ஒருபோதும் அடுக்குவதில்லை. இக்குழுவில் உள்ள ஒரு மூலத்திற்குச் சாற்றப்படும் அனைத்தும் மரபு என்ற நிலையிலேயே வைக்கப்படுகின்றன — கடிதத்தலைப்பு எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும்: தன் சொந்த மறைமாவட்டத்தின் விழா மலருக்காக ஓர் ஆயர் எழுதுவதும் ஒரு நிறுவனம் தன்னைப் பற்றித் தானே அறிக்கை தருவதுதான்.

• The English history of the Holy Family Church

  Parish copy; architecture and building chapters · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  அருட்தந்தை கிரகோயர் அவர்களின் கீழ், இன்று நிற்கும் ஆலயத்தின் திட்டத்தை வரைந்து பணியைக் கண்காணித்த தலைமைக் கட்டிடக் கலைஞராகச் சகோதரர் ஜோசப் பெர்கந்தால், இ.ச. அவர்களைப் பெயர் சொல்லிக் குறிக்கிறது; அருட்தந்தை கிரகோயர் அவர்களின் சொந்த நாட்குறிப்பிலிருந்து, 1872 ஜூன் 27-ஆம் நாள் ஆசீர்வாதத்தையும், ஜூன் 29-ஆம் நாள் திருவர்ப்பணத்தையும் பதிவு செய்கிறது. இந்நூலின் சரியான தலைப்பு, ஆசிரியர், ஆண்டு ஆகியவை இன்னும் உறுதி செய்யப்பட்டு வருகின்றன; அதை வெளிப்படையாகவே குறித்து வைக்கிறோம்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• ஆலய 150-வது ஆண்டுவிழா மலர் — the 150-Year Jubilee Souvenir

  2022 — the parish's own jubilee book, cited openly and always as tradition · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  1872-ஆம் ஆண்டு அர்ப்பணத்தின் நூற்றைம்பதாம் ஆண்டு நிறைவுக்காக வெளியிடப்பட்ட நமது சொந்த விழா மலர். இவ்விணையதளத்தில் எதுவும் இதை மேற்கோள் காட்டவில்லை என்று இக்குறிப்பு முன்பு உறுதி அளித்து வந்தது. அந்த உறுதி காக்கப்படவில்லை; அதைத் தொடர்ந்து சொல்லிக்கொண்டிருப்பதைவிட, உண்மையைச் சொல்வதையே நாம் விரும்புகிறோம்: வரலாற்றுப் பக்கம் தொடக்கம் முதலே இவ்விழா மலரைச் சார்ந்து நின்றது — 1749-ஆம் ஆண்டுக் கங்கோல் விழாவுக்கு, ஆலயம் கிழக்கு நோக்கி அமைந்த திட்டத்திற்கு, 1993 ஆகஸ்ட் 6 என்ற நாளுக்கு, 1891-ஆம் ஆண்டுத் தேருக்கும் 2014-ஆம் ஆண்டுப் புதிய தேருக்கும், லேஸ் பள்ளியின் ஆண்டுகளுக்கு. ஒரு நூலைப் பயன்படுத்திக்கொண்டே அதைப் பயன்படுத்தவில்லை என்று வெளிப்படையாகச் சத்தியம் செய்வது — நேர்மையின்மேல் கட்டப்பட்ட ஒரு பக்கத்திற்குக் கிடைக்கும் ஒரே உண்மையான நேர்மையின்மை அதுவே. எனவே இப்போது, எங்கெல்லாம் இது உண்மையிலேயே மூலமாக இருக்கிறதோ அங்கெல்லாம், வெளிப்படையாகவே இதை மேற்கோள் காட்டுகிறோம். இது எப்போதும் மரபு என்ற நிலையிலேயே வைக்கப்படுகிறது; ஒருபோதும் ஆவணச் சான்றாக அல்ல: ஒரு பங்கின் சொந்த உரிமைக்கோரலுக்கு அப்பங்கின் சொந்த நூல் தனிச் சான்றாக இருக்க முடியாது; அதைச் சான்று என்று அழைப்பது ஒரு மேற்கோள் அல்ல, ஒரு வட்டம். விழா மலர் தன்னைவிடப் பழைய ஒரு சாட்சியைச் சுட்டும் இடங்களில், அந்தச் சாட்சியிடமே நாம் சென்று அதையும் மேற்கோள் காட்டுகிறோம். இந்நூலைப் பற்றி ஒரு நேர்மையான குறிப்பு: மாதா காட்சியை இது 1805-ஆம் ஆண்டு எனத் தருகிறது; ஏனைய அனைத்து மூலங்களும் — மறைமாவட்டம், இயேசு சபை, தமிழ் — 1803 எனத் தருகின்றன; நமது சொந்த அருட்தந்தையர் பட்டியலும் அருட்தந்தை ஜான் லூயிஸ் கார்தோசா அவர்களை 1803-ஆம் ஆண்டில்தான் இங்கே வைக்கிறது. நாம் 1803-ஐப் பின்பற்றுகிறோம்; 1805 என்பதை நமது சொந்த விழா மலரில் நேர்ந்த ஒரு நகல் பிழையாகவே கருதுகிறோம்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Diocese of Thoothukudi — parish page

  Holy Family Church, Vadakkankulam · இணையத்தில் இலவசமாக வாசிக்கலாம்

  இத்தளத்தின் காலவரிசை எதன்மேல் கட்டப்பட்டுள்ளதோ, அந்த மறைமாவட்டக் காலவரிசை.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Most Rev. A. Stephen, Bishop of Thoothukudi — The bishop's message for the 150th-year jubilee

  2022 — printed for the jubilee of the 1872 church · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  வரலாற்றுப் பக்கத்தில் பெயர் குறிப்பிட்டு மேற்கோள் காட்டப்பட்டது; இதுவரை எவருக்கும் சாற்றப்படவில்லை — இதைப் போன்றவற்றை நிறுத்துவதற்காகவே இந்நூற்பட்டியல் இருக்கிறது. புனித அருளானந்தரின் வருகை, திருமுழுக்குகள், முதல் ஆலயம் ஆகிய மூன்றையும் ஆயர் 1686-ஆம் ஆண்டில் ஒன்றாக வைக்கிறார்; பங்கின் ஏனைய நூல்களோ 1685 எனத் தருகின்றன. இரு ஆண்டுகளையும் நாம் அச்சிடுகிறோம்; எதையும் தீர்ப்பாக முடிப்பதில்லை: பங்குக் குடும்பத்திற்கு வெளியே எதுவும் அச்சிற்றாலயத்திற்கு ஓர் ஆண்டைத் தருவதே இல்லை; எனவே இந்த வேறுபாடு, ஒரே குடும்ப நினைவின் இரு சொல்லுதல்களுக்கு இடையிலானது; ஓர் ஆண்டுக்காக ஒரு சாட்சியைக் கற்பனை செய்வது மதிப்புடையது அல்ல. ஆகவே இது, மேலே உள்ள வெளியுலகப் பதிவுகளில் அல்லாமல், நமது சொந்தப் பதிவுகளோடு இங்கே அமர்கிறது — தன் சொந்த மறைமாவட்டத்தின் விழாவுக்காக ஓர் ஆயர் எழுதுவது, பேனாவைப் பிடித்திருக்கும் கை எத்துணை உயர்ந்ததாக இருந்தாலும், ஒரு நிறுவனம் தன்னைப் பற்றித் தானே அறிக்கை தருவதுதான்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• பரிசுத்த திருக்குடும்ப தேவாலயம், வடக்கன்குளம்

  church.catholictamil.com, p. 182 · இணையத்தில் இலவசமாக வாசிக்கலாம்

  பங்கு வெளியிட்ட வரலாற்றைத் தமிழில் மீண்டும் சொல்லும் பக்கம்; அருட்தந்தையர் பட்டியலையும், மணிகளைப் பற்றிய விவரிப்பையும் தாங்கியுள்ளது. vadavaimatha.net பக்கத்தோடு கிட்டத்தட்டச் சொல்லுக்குச் சொல் ஒத்திருக்கிறது — இவ்விரண்டும் இருமுறை அச்சிடப்பட்ட ஒரே சாட்சி; இரண்டு சாட்சிகள் போல் அவற்றை ஒருபோதும் அடுக்கக்கூடாது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Congregation of the Rosarians — Fatimagiri Ashram, Vadakkankulam

  The congregation's own website · இணையத்தில் இலவசமாக வாசிக்கலாம்

  1944-ஆம் ஆண்டு ஜெபமாலைத் தாசர் சபையின் நிறுவலுக்கு உள்ள ஒரே சாட்சி; அந்தோணி சூசைநாதர் அவர்களுக்கு “இறைவனின் ஊழியர்” என்ற பட்டப்பெயர் வருவதற்கான மூலமும் இதுவே — அது அச்சபையின் சொந்த வழக்கு. திருப்பீடத்தின் எந்த ஆணையும் சான்றாக இல்லை; எனவே அப்பட்டத்தை நாம் உறுதியாக அறிவிக்காமல், அச்சபையின் வழக்கு என்றே சாற்றிக் குறிக்கிறோம்.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧

• Sisters of the Little Flower of Bethany — The Healing Ministry of the Bethany Sisters at Vadakkankulam

  Congregational document · ஆவணக்காப்பகத்தில் மட்டும்

  1970 ஜூலை 27 அன்று நான்கு அருட்சகோதரிகள் வந்து சேர்ந்ததையும், புனித தோமையார் மருத்துவமனை தொடங்கப்பட்டதையும் பதிவு செய்கிறது.

  அப்பக்கத்தைத் திறக்க ❧